Carbonara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Porcja carbonary

Pasta alla carbonara – potrawa kuchni włoskiej złożona z makaronu (zwykle spaghetti) oraz sosu powstałego na bazie jajek, czarnego pieprzu oraz podgardla (guanciale) i zółtego sera (tradycyjnie parmezanu lub pecorino).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie sosu i jego nazwy nie jest do końca znane. Jedna z teorii mówi, że danie zostało wymyślone podczas II wojny światowej przez włoskich żołnierzy, którzy skomponowali carbonarę używając dostępnych im produktów, lub zostało przywiezione do Lacjum przez górników z Umbrii. Kolejna teoria twierdzi, że potrawa ta powstała wcześniej i wywodzi się z dania z południowych Włoch zwanego cacio e uova, w którym wykorzystywano jajka, ser i smalec. Zagadką pozostaje też nazwa sosu, która może pochodzić od słowa carbonaro (wł. piec węglowy) lub carbonari (górnicy), co może mieć związek albo ze sposobem przygotowania dania na piecu lub z teoretycznymi twórcami dania.

Sposób przygotowania[edytuj | edytuj kod]

Makaron należy gotować w osolonej wodzie przez około 10-12 minut, zaś podgardle pokroić w drobne kawałki i podsmażyć na patelni z rozgrzaną oliwą lub masłem. Opcjonalnie można podsmażyć również czosnek. Aby uzyskać sos trzeba ubić jajka z pieprzem i drobno startym serem, przy czym dodanie jednego żółtka czyni sos bardziej puszystym (tradycyjnie nie dodaje się śmietany). Po odsączeniu tłuszczu z patelni należy wymieszać ugotowany makaron z boczkiem, a kiedy ich temperatura zmniejszy się, dodać sos i wymieszać wszystko razem uważając przy tym, aby jajka się nie ścięły. Tak przygotowany makaron można przyozdobić serem lub posypać ziołami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]