Parmezan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parmezan
ser
Ilustracja
Inne nazwy Parmigiano-Reggiano
Miejsce powstania Włochy
Parma, Reggio Emilia, Modena, Mantua
Uwagi
  • produkt niepasteryzowany
  • czas dojrzewania ponad 24 miesiące
W projektach Wikimedia
Wartość odżywcza
(100 g)
Wartość energetyczna 452 kJ (108 kcal)
Białka 41,50 g
Tłuszcze 32,00 g
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[1]

Parmezan (wł. Parmigiano-Reggiano) – ser twardy typu podpuszczkowego, wytwarzany z krowiego mleka, leżakujący w solance. Pochodzi z północnych Włoch, z regionu Emilia-Romania. Produkowany w: Parmie, Reggio nell’Emilia i okolicach. Po raz pierwszy wyprodukowali go zakonnicy benedyktyńscy i cystersi (XI-XIII wiek)[2].

Jeden z najbardziej znanych na świecie włoskich serów. Nadaje się do konsumpcji w zestawie serów, a także utarty jako dodatek smakowy i dekoracyjny do różnych dań (pizza, zapiekanka, spaghetti, zupa cebulowa, sos Mornay).

Wartość odżywcza[edytuj | edytuj kod]

Ser ten zawiera bardzo duże ilości soduwapniafosforucynku i jodu. Spośród witamin posiada sporo witaminy A, 0,235 mg retinolu i 0,107 mg β-karotenu (w 100 g). Kwasy tłuszczowe najobficiej reprezentowane są przez nasycone kwasy tłuszczowe (20,65 g na 100 g), w tym: 9,26 g  kwasu palmitynowego, 3,26 g kwasu mirystynowego i 3,63 g kwasu stearynowego. Zawiera 6,87 g kwasu oleinowego. Zestaw aminokwasów jest bogaty i składają się na niego (dane na 100 g):[3]

Wartość odżywcza
Ser parmezan
(100 g)
Wartość energetyczna 1891 kJ (452 kcal)
Białka 41,5 g
Węglowodany 0,1 g
Tłuszcze 32,0 g
Woda 19,4 g
Dane liczbowe na podstawie: [3]
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)
  2. Janusz Górski, Forum Mleczarskie Podręcznik 2012, ​ISBN 978-83-934229-1-3​, Nathusius Investments, Warszawa 2012, str. 77
  3. a b Hanna Kunachowicz; Beata Przygoda; Irena Nadolna; Krystyna Iwanow: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2017, s. 96. ISBN 978-83-200-5311-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]