Cem Özdemir
Cem Özdemir (2020) | |
| Data i miejsce urodzenia |
21 grudnia 1965 |
|---|---|
| Premier Badenii-Wirtembergii | |
| Okres |
od 13 maja 2026 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Minister edukacji i badań naukowych Niemiec | |
| Okres |
od 25 listopada 2024 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Minister rolnictwa i polityki żywnościowej Niemiec | |
| Okres |
od 8 grudnia 2021 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Cem Özdemir (wym. [ˌʤɛm ˈœzdɛmiɾ̝]; ur. 21 grudnia 1965 w Bad Urach) – niemiecki polityk pochodzenia tureckiego, poseł do Bundestagu i deputowany do Parlamentu Europejskiego, w latach 2008–2018 współprzewodniczący niemieckich Zielonych, w latach 2021–2025 minister rolnictwa i polityki żywnościowej, a w latach 2024–2025 minister edukacji i badań naukowych, od 2026 premier Badenii-Wirtembergii.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia w zakresie pedagogiki społecznej w Evangelische Fachhochschule für Sozialwesen Reutlingen. W 1981 wstąpił do zachodnioniemieckiej partii Zielonych. Od 1989 do 1994 był członkiem władz regionalnych partii w Badenii-Wirtembergii. W latach 1994–2002 pełnił funkcję deputowanego do Bundestagu, od 1998 jako rzecznik frakcji Zielonych odpowiedzialny był za sprawy wewnętrzne[1]. Zrezygnował po ujawnieniu, iż był jednym z polityków naruszających parlamentarne przepisy dotyczące wykorzystywania punktów z programu Miles & More[2].
W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VI kadencji. Należał do grupy zielonych i regionalistów, pracował w Komisji Spraw Zagranicznych, był wiceprzewodniczącym Komisji tymczasowej do zbadania sprawy rzekomego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów. W PE zasiadał do 2009[3].
W 2008 został jednym z dwojga współprzewodniczących Zielonych[4]. Rok później bez powodzenia ubiegał się o miejsce w Bundestagu, uzyskał je w 2013. Mandat w federalnym parlamencie utrzymał w 2017[5]; był wówczas jednym z dwóch (obok Katrin Göring-Eckardt) głównych kandydatów partii w wyborach federalnych[6]. W 2018 nowym współprzewodniczącym partii w jego miejsce został Robert Habeck.
Obejmował patronat nad więźniami politycznymi z Białorusi: Kaciaryną Barysiewicz (2020)[7] oraz Ramanem Pratasiewiczem (2021)[8][9].
W 2021 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję[10]. W grudniu tegoż roku w nowo utworzonym rządzie Olafa Scholza objął stanowisko ministra rolnictwa i polityki żywnościowej[11]. W listopadzie 2024 został dodatkowo pełniącym obowiązki ministra edukacji i badań naukowych[12], po czym w tym samym miesiącu otrzymał nominację na ministra edukacji i badań naukowych[13]. Funkcje rządowe sprawował do maja 2025.
W wyborach regionalnych w Badenii-Wirtembergii z marca 2026 był kandydatem Zielonych na premiera tego landu[14]. Ugrupowanie to zajęło w głosowaniu pierwsze miejsce, a Cem Özdemir uzyskał mandat posła do landtagu[15]. Jego formacja po raz kolejny na poziomie krajowym zawarła koalicję z chadekami; w maju 2026 Cem Özdemir objął urząd premiera Badenii-Wirtembergii[16].
Odznaczenia i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]- Order Zasługi Badenii-Wirtembergii (2021)[17]
- Doktorat honoris causa Munzur Üniversitesi w Tunceli (2009)[18]
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była dziennikarka Pia Castro, drugą żoną została w 2026 pochodząca z Kanady prawniczka Flavia Zaka[19].
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Bonusmeilen werden noch weiteren Abgeordneten um die Ohren fliege. spiegel.de, 20 lipca 2002. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2026-03-08].
- ↑ Judy Dempsey: Greens in Germany pick son of Turks as leader. nytimes.com, 16 listopada 2008. [dostęp 2026-03-08]. (ang.).
- ↑ Bundestagswahl 2017: Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Ben Knight: German Greens pick Göring-Eckardt and Özdemir to lead party in election. dw.com, 18 stycznia 2017. [dostęp 2026-03-08]. (ang.).
- ↑ 100 Paten für politische Gefangene in Belarus: Cem Özdemir wird Pate der Journalistin Katsiaryna Barysevich. lphr.org, 16 grudnia 2020. [dostęp 2026-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-02)]. (niem.).
- ↑ Cem Özdemir is committed to the release of Raman Pratasevich. lphr.org, 2021-05-31. [dostęp 2026-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-31)]. (ang.).
- ↑ Olga Diemidowa: Один из лидеров „зеленых” Германии взял шефство над Романом Протасевичем. dw.com, 31 maja 2021. [dostęp 2026-03-08]. (ros.).
- ↑ Bundestagswahl 2021: Gewählte in Landeslisten und Wahlkreisen. bundeswahlleiter.de. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Neue Bundesministerinnen und Bundesminister vereidigt. bundestag.de, 8 grudnia 2021. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Özdemir „bereit” für Forschungs-Ministerium. forschung-und-lehre.de, 9 listopada 2024. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Ernennung von Cem Özdemir zum Bundesminister für Bildung und Forschung. bundespraesident.de, 25 listopada 2024. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Knut Bauer: Grünen-Spitzenkandidat Cem Özdemir: Der Hoffnungsträger für den Machterhalt. swr.de, 2 lutego 2026. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Vorläufiges Ergebnis der Wahl zum 18. Landtag von Baden-Württemberg am 8. März 2026 mit Vergleichsangaben von 2021. im.baden-wuerttemberg.de, 9 marca 2026. [dostęp 2026-03-09]. (niem.).
- ↑ Cem Özdemir zum Ministerpräsidenten gewählt. tagesschau.de, 13 maja 2026. [dostęp 2026-05-13]. (niem.).
- ↑ Verdienstorden des Landes an 26 verdiente Persönlichkeiten. Baden-Württemberg.de, 23 lipca 2021. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Die Universität Tunceli verlieh Cem Özdemir die Ehrendoktorwürde. oezdemir.de, 5 listopada 2009. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- ↑ Henning Otte, Sandra Müller: Özdemir heiratet am Samstag zum zweiten Mal. swr.de, 11 lutego 2026. [dostęp 2026-03-08]. (niem.).
- Absolwenci uczelni w Niemczech
- Deputowani Bundestagu
- Doktorzy honoris causa uczelni w Turcji
- Niemieccy ministrowie rolnictwa
- Niemieccy posłowie do landtagów
- Niemieccy posłowie do Parlamentu Europejskiego VI kadencji
- Niemieccy premierzy rządów krajowych
- Niemcy pochodzenia tureckiego
- Odznaczeni Orderem Zasługi Badenii-Wirtembergii
- Politycy Sojuszu 90/Zielonych
- Urodzeni w 1965