Cem Özdemir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cem Özdemir
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1965
Bad Urach
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Zieloni

Cem Özdemir (ur. 21 grudnia 1965 w Bad Urach) – niemiecki polityk pochodzenia tureckiego, poseł do Bundestagu i deputowany do Parlamentu Europejskiego, współprzewodniczący niemieckich Zielonych (2008–2018).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia w zakresie pedagogiki społecznej w Evangelische Fachhochschule für Sozialwesen Reutlingen. W 1981 wstąpił do zachodnioniemieckiej partii Zielonych. Od 1989 do 1994 był członkiem władz regionalnych partii w Badenii-Wirtembergii. W latach 1994–2002 pełnił funkcję deputowanego do Bundestagu, od 1998 jako rzecznik frakcji Zielonych odpowiedzialny był za sprawy wewnętrzne[1]. Zrezygnował po ujawnieniu, iż był jednym z polityków naruszających parlamentarne przepisy dotyczące wykorzystywania punktów z programu Miles & More[2].

W wyborach w 2004 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego VI kadencji. Należał do grupy zielonych i regionalistów, pracował w Komisji Spraw Zagranicznych, był wiceprzewodniczącym Komisji tymczasowej do zbadania sprawy rzekomego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów. W PE zasiadał do 2009[3].

W 2008 został jednym z dwóch współprzewodniczących Zielonych[4]. Rok później bez powodzenia ubiegał się o miejsce w Bundestagu, uzyskał je w 2013. Mandat w federalnym parlamencie utrzymał w 2017[5]; był wówczas jednym z dwóch (obok Katrin Göring-Eckardt) głównych kandydatów partii w wyborach federalnych[6]. W 2018 nowym współprzewodniczącym partii w jego miejsce został Robert Habeck.

W 2020 objął patronat nad Katarzyną Barysiewicz, więźniem politycznym z Białorusi[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nota biograficzna na stronie prywatnej (niem.). [dostęp 7 marca 2011].
  2. Bonusmeilen werden noch weiteren Abgeordneten um die Ohren fliege (niem.). „Der Spiegel”, 20 lipca 2002. [dostęp 7 marca 2011].
  3. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 7 marca 2011].
  4. Judy Dempsey: Greens in Germany pick son of Turks as leader (ang.). „The New York Times”, 16 listopada 2008. [dostęp 7 marca 2011].
  5. Gewählte auf Landeslisten und in Wahlkreisen (niem.). bundeswahlleiter.de. [dostęp 26 września 2017].
  6. Ben Knight: German Greens pick Göring-Eckardt and Özdemir to lead party in election (ang.). Deutsche Welle, 18 stycznia 2017. [dostęp 26 sierpnia 2017].
  7. 100 Paten für politische Gefangene in Belarus: Cem Özdemir wird Pate der Journalistin Katsiaryna Barysevich. lphr.org, 16 grudnia 2020. [dostęp 11 kwietnia 2021]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-02)].