Cerber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerber
Κέρβερος
Ilustracja
istota w mitologii greckiej
Wygląd trzygłowy pies
Funkcja stróż wejścia do świata zmarłych

Cerber (gr. Κέρβερος Kérberos, łac. Cerberus) – w mitologii greckiej trzygłowy pies, który strzegł wejścia do świata zmarłych. Żył on nieopodal Styksu, gdyż to na niego właśnie natykały się dusze po śmierci przewiezione przez Charona.Gdy zmarły próbował wyjść z Hadesu to Cerber gryzł duszę jadowitymi zębami.

Hezjod (Teogonia 311) przedstawiał go jako bestię o spiżowym głosie i pięćdziesięciu głowach[1]. Dopiero u późniejszych autorów Cerber miał trzy, dwie, a nawet tylko jedną głowę. Dla wchodzących dusz był wręcz uprzejmy, ale nie wpuszczał do Hadesu żywych i nie wypuszczał zmarłych. Jednak Orfeusz udobruchał go śpiewem i grą na lirze. Sybilla prowadząc Eneasza uśpiła Cerbera ciastkiem z makiem i miodem (Wergiliusz, Eneida 6, 417-25). Według późniejszej tradycji Cerber atakował również przychodzących do piekła zmarłych, dlatego do trumny wkładano placek na miodzie[1], aby go udobruchać.

Ujarzmienie i wyprowadzenie go na ziemię było ostatnią z 12 prac Heraklesa (Herkulesa). Lecz gdy Herakles go uwolnił, Cerber potrzebował tylko jednego skoku, by powrócić do swego domu. Uważany był za syna Echidny i Tyfona oraz za brata Sfinksa, Hydry oraz Chimery. Cerber występuje często w rzeźbie antycznej i malarstwie wazowym. W micie o 12 pracach Heraklesa przedstawiony był jako trzygłowy pies pokryty wężową łuską.

Przypisy

  1. a b Jorge Luis Borges, Zofia Chądzyńska (tłum.): Księga istot zmyślonych. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 32,33. ISBN 83-7255-740-3.