Chanel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chanel SA
Ilustracja
Państwo

 Francja

Region

 Île-de-France

Siedziba

Paryż

Data założenia

1909

Forma prawna

spółka akcyjna

brak współrzędnych
Strona internetowa
Siedziba Chanel w Paryżu

Chanel SA – francuski dom mody, założony przez Coco Chanel w 1909 roku w Paryżu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sklep, otwarty w Paryżu przy Rue Cambon w 1913 roku, przemianowany został w 1919 roku na Dom Mody Chanel. Projektant Paul Poiret był jednym z głównych „konkurentów” dla Coco Chanel w tamtejszym czasie[1].

W roku 1921 Coco Chanel stworzyła Chanel No. 5 - połączenie róży, jaśminu i aldehydy[2].

W latach 30. XX wieku w ubraniach Chanel pokazywały się kobiety z europejskich rodzin szlacheckich oraz zamożnych rodów m.in. Marie-Hélène de Rothschild[3]. Wkrótce w kreacjach Chanel chodziły gwiazdy Hollywood m.in. Marlene Dietrich i Greta Garbo. Coco Chanel zaproponowano milion dolarów za stworzenie kostiumów na zlecenie Studio-Boss Samuel Goldwyn[4].

Chanel w ciągu 100 lat istnienia stał się jednym z najważniejszych domów mody. Każda kolekcja ubrań staje się hitem i motywem przewodnim danego sezonu, przez co Chanel uważany jest za wyznacznik mody, oraz za jedną z najbardziej luksusowych wpływowych marek świata[5].

Od 1983 do momentu swojej śmierci w 2019 Domem Mody Chanel kierował jeden z najbardziej wpływowych projektantów świata, Karl Lagerfeld[6].

Na całym świecie Chanel SA prowadzi około 310 butików Chanel; 94 w Azji, 70 w Europie, 10 na Bliskim Wschodzie, 128 w Ameryce Północnej, 1 w Ameryce Środkowej, 2 w Ameryce Południowej i 6 w Oceanii.

Tożsamość marki[edytuj | edytuj kod]

Logo Chanel składa się z dwóch splecionych, przeciwstawnych liter — C, jednej skierowanej w lewo, a drugiej w prawo. Logotyp został przekazany Chanel przez Château de Crémat w Nicei i nie został zarejestrowany jako znak towarowy, dopóki nie powstały pierwsze sklepy Chanel[7][8]. Logo stało się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie, a także symbolem prestiżu, luksusu i elegancji[9].

Na całym świecie Chanel SA prowadzi około 310 butików Chanel: 94 w Azji, 70 w Europie, 10 na Bliskim Wschodzie, 128 w Ameryce Północnej, 1 w Ameryce Środkowej, 2 w Ameryce Południowej i 6 w Oceanii. Sklepy znajdują się zwykle w domach towarowych, przy głównych ulicach, dzielnicach handlowych i na lotniskach[10]. W 2015 roku firma zapłaciła rekordową kwotę 152 milionów dolarów za 400 North Rodeo Drive w Beverly Hills. To najdroższa kwota zapłacona za powierzchnię handlową w Los Angeles[11]. W październiku 2020 roku firma kupiła swój flagowy butik przy Bond Street w Londynie za 310 milionów funtów[12].

Znaki towarowe[edytuj | edytuj kod]

Znaki towarowe Chanel w Stanach Zjednoczonych zostały zarejestrowane w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych Stanów Zjednoczonych (USPTO) 18 listopada 1924 r. Wówczas Chanel, Inc. złożyła wniosek o znak towarowy złożony z nazwy Chanel oraz wzoru CC w logotypie (zazębiających się przeciwstawnych liter). W tym czasie znaki towarowe były rejestrowane tylko dla produktów perfumeryjnych, toaletowych i kosmetycznych w pierwszej klasie metali nieszlachetnych i ich stopów. Chanel dostarczyła USPTO opis pudru do twarzy, perfum, wody kolońskiej, wody toaletowej, szminki i różu[13]. Znaki towarowe Chanel zostały przyznane 24 lutego 1925 r. z numerami seryjnymi 71205468 i 71205469.

Pierwsze zgłoszenie znaku towarowego dla perfum Chanel No. 5 miało miejsce 1 kwietnia 1926 r. Pierwsze ich użycie komercyjne określono wówczas na 1 stycznia 1921 r. Natomiast rejestracji dokonano 20 lipca 1926 r., pod numerem seryjnym 71229497[14][15].

Zwalczanie podróbek[edytuj | edytuj kod]

Produkty marki Chanel są częstym celem fałszerzy[16]. Autentyczna, klasyczna torebka Chanel kosztuje około 4150 dolarów amerykańskich, podczas gdy podróbka kosztuje zwykle około 200. Od lat 90. wszystkie oryginalne torebki Chanel są numerowane[17][18].

W 2018 roku Chanel złożył pozew w Federalnym Sądzie Okręgowym Południowego Dystryktu Nowego Jorku, twierdząc, że RealReal hostował podrobione (fałszywe) produkty Chanel na swojej stronie internetowej i sugerował klientom, że istnieje między nimi powiązanie[19].

Ze względu na dużą liczbę podróbek, dział prawny Chanel założył stronę internetową, aby edukować konsumentów na temat „Rozpoznawanie fałszywych i autentycznych produktów CHANEL”[20]. Wielu blogerów modowych[21] rozpowszechnia informacje na temat rozpoznawania podróbek przedmiotów luksusowych, takich jak produkty Chanel[22].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jeanne Willette, The Rivals: Poiret and Chanel | Art History Unstuffed [dostęp 2023-09-15] (ang.).
  2. Perfumy Chanel No5 obchodzą swoje 100 urodziny. Poznaj historię tego kultowego zapachu!, twojstyl.pl [dostęp 2023-09-15] (pol.).
  3. Chanel receiving Marie Helene et Nadine de Rothschild by VB.com, vb.com [dostęp 2023-09-15].
  4. Condé Nast, Coco Chanel’s Little-Known Flirtation with Golden-Age Hollywood, Vanity Fair, 8 lutego 2017 [dostęp 2023-09-15] (ang.).
  5. luxlux.pl - 5 najbardziej wpływowych marek świata.
  6. Vogue Polska, Karl Lagerfeld: Stworzony do bycia legendą, Vogue Polska, 19 lutego 2019 [dostęp 2023-09-03] (pol.).
  7. Super User, Chanel Logo Design and History, Dinesh.com [dostęp 2023-03-06] (ang.).
  8. Notre Histoire - Chateau de Cremat, 31 maja 2021 [dostęp 2023-03-07] (fr.).
  9. The Chanel Logo: The Origin, Design, and Meaning Behind a Legendary Status Symbol, Madison Avenue Couture [dostęp 2023-03-06].
  10. History of Chanel SA – FundingUniverse, www.fundinguniverse.com [dostęp 2023-03-06].
  11. Liam Pleven, Chanel Pays Record Price for Retail Space, WSJ [dostęp 2023-03-06] (ang.).
  12. Luxury London, Chanel buys its Bond Street boutique for £310 million, Luxury London, 6 października 2020 [dostęp 2023-03-06] (ang.).
  13. "U.S. Trademark 71205468". Trademark Applications and Registrations Retrieval (TARR). United States Patent and Trademark Office. 18 November 1924. Archived from the original on 10 August 2013. Retrieved 29 October 2011.
  14. Chanel No 5: The story behind the classic perfume, „BBC News”, 29 maja 2011 [dostęp 2023-09-15] (ang.).
  15. Julie Canet, From "Chanel No. 5" to "5" & from fragrance to powder, Passle, 13 grudnia 2021 [dostęp 2023-09-15] (ang.).
  16. "A message from Chanel". Chanel Inc. Archived from the original on 20 November 2008. Retrieved 8 May 2009.
  17. [https://www.chanel.com/pl/anti-counterfeit/ LEGAL AT CHANEL WALKA Z FAŁSZERSTWEM], CHANEL.com [dostęp 2023-09-15] (pol.).
  18. Jak rozpoznać autentyczną torebkę Chanel?, zenmarket.jp [dostęp 2023-09-15] (pol.).
  19. Kellie Ell, Chanel and The RealReal Battle It Out Over What’s Real and What’s Fake, WWD, 21 listopada 2018 [dostęp 2023-03-06] (ang.).
  20. Legal at Chanel. "Anti-Counterfeit - Spotting Fake vs Authentic CHANEL". CHANEL.com. CHANEL. Retrieved 11 March 2021.
  21. Fake fashion: how to spot counterfeit Chanel and Hermès bags, South China Morning Post, 3 listopada 2018 [dostęp 2023-03-06] (ang.).
  22. How to Authenticate a Chanel Handbag, codogirl.com [dostęp 2023-03-06] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]