Chlorargyryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chlorargyryt
Chlorargyrite-245502.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy Kerargyrt, Rogowe srebro
Skład chemiczny chlorek srebra (AgCl)
Twardość w skali Mohsa 1,5 – 2
Przełam nierówny
Łupliwość brak
Układ krystalograficzny regularny
Gęstość minerału 5,5 – 5,6 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa bezbarwny, biały; pod wpływem śwatła od fioletowej do czarnej
Rysa biała
Połysk diamentowy

Chlorargyryt (znany jest również pod nazwą Kerargyrt i Rogowe srebro) – bardzo rzadki minerał z grupy halogenków. Nazwa nawiązuje do składu chemicznego minerału. Po raz pierwszy opisany w 1877 r. w Australii.

Właściwości[edytuj]

Czasami tworzy niewielkie kryształy o pokroju sześcianów, ośmiościanów, 48 – ścianów; tworzy zbliźniaczenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych; w postaci nalotów, naskorupień i impregnacji. Tworzy masy o wyglądzie rogów. Jest izomorficzny z halitem. Chlorargyryt nie jest miękki ale jest giętki i plastyczny. Jest ciągliwy, strugalny i kowalny. Można pokroić go nożem. Nie rozpuszcza się w wodzie; rozpuszcza się w amoniaku. Jest łatwo topliwy; w płomieniu dmuchawki stapia się na kulkę metalicznego srebra.

Występowanie[edytuj]

Gromadzi się w strefie utleniania (na powierzchni) złóż srebra w klimacie suchym.
Najczęściej współwystępuje z takimi minerałami jak: limonit, srebro rodzime, argentyt, cerusyt, kalcyt, baryt, akantyt, embolit, bromargyryt.

Miejsca występowania:

Świat[edytuj]

Zastosowanie[edytuj]

  • kruszec srebra (75,3% Ag)

Zobacz też[edytuj]