Ciemno, prawie noc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ciemno, prawie noc
Autor Joanna Bator
Typ utworu powieść
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Warszawa
Język polski
Data wydania 2012
Wydawca Wydawnictwo W.A.B.
poprzednia
Japoński wachlarz. Powroty
następna
Rekin z parku Yoyogi

Ciemno, prawie noc[1]powieść Joanny Bator opublikowana w 2012. Utwór nawiązuje gatunkowo do powieści kryminalnej, powieści psychologicznej, powieści gotyckiej i horroru[2][3]. Powieść została w 2013 nagrodzona Nagrodą literacką Nike[4], otrzymała też przyznawaną przez TVP Kultura nagrodę Gwarancji Kultury w kategorii „Literatura”[5]. Była nominowana do Nagrody Literackiej dla Autorki Gryfia[6] oraz znalazła się w półfinale Literackiej Nagrody Europy Środkowej „Angelus”[7].

Bohaterką Ciemno, prawie noc jest reporterka Alicja Tabor, która po latach powraca do rodzinnego Wałbrzycha, aby napisać reportaż o porywanych dzieciach, a także aby zmierzyć się z własną mroczną historią rodzinną.

Joanna Bator pracowała nad książką przebywając w Tokio. Według słów pisarki powieść zainspirowały dwa elementy, które przyszły jej do głowy – fraza ciemno, prawie noc oraz wałbrzyski Zamek Książ[8].

Przemysław Czapliński odczytał Ciemno, prawie noc jako powieść o dynamice polskiej duchowości, o społeczeństwie pozbawionym wspólnego języka i o nieuchronnej obcości w relacjach międzyludzkich[2]. Kinga Dunin również wskazywała na obecny w powieści rozpad języka, wskazywała także na ukazane w niej polskie strachy (m.in. polityczne, religijne, historyczne, rodzinne i socjalne); w jej interpretacji jedyną strategią umożliwiającą uniknięcie tych strachów jest strategia ekscentryka i odmieńca, wyobcowanego ze społeczeństwa[9]. Powieść polecała na łamach „Gazety WyborczejOlga Tokarczuk[10], rekomendował ją także Michał Witkowski w programie telewizyjnym Xięgarnia[11].

Powieść została zekranizowana przez Borysa Lankosza[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ISBN 978-83-7747-628-4
  2. a b Przemysław Czapliński: Nowa powieść Joanny Bator. Alicja w krainie strachów. [dostęp 2014-01-13].
  3. „Ciemno, prawie noc” – Joanna Bator, Instytut Książki [dostęp 2014-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-24].
  4. Nike dla Joanny Bator. [dostęp 2014-01-13].
  5. Gwarancje Kultury rozdane. [dostęp 2014-01-13].
  6. Gryfia 2013 Książki nominowane. „Ciemno, prawie noc”, Nagroda Gryfia [dostęp 2014-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-27].
  7. Półfinały 8. Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. [dostęp 2014-01-13].
  8. Joanna Wonko-Jędryszek. Wstrząsy i powroty. Rozmowa z Joanną Bator. „Archipelag”. 9/2012. s. 121. [zarchiwizowane z adresu 2013-10-30]. 
  9. Kinga Dunin, Dunin: Kociary zbawiają świat, Krytyka Polityczna, 24 listopada 2012 [dostęp 2014-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-07].
  10. Książki pod choinkę polecają pisarze. „Ciemno, prawie noc” Joanny Bator, Wyborcza.pl, 14 grudnia 2012 [dostęp 2014-01-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-18].
  11. Xsiążki na weekend. [dostęp 2014-01-13].
  12. Borys Lankosz bierze na warsztat „Ciemno, prawie noc” i „Ziarno prawdy”. [dostęp 2014-01-13].