Czesław Blicharski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Czesław Eugeniusz Blicharski
major major
Data i miejsce urodzenia 5 lipca 1918
Tarnopol
Data i miejsce śmierci 21 marca 2015
Zabrze
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii
Jednostki PSP Dywizjon 300.jpg Dywizjon 300
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Medal Wojska Krzyż Zesłańców Sybiru Gwiazda 1939–1945 (Wielka Brytania) Defence Medal (Wielka Brytania) War Medal 1939–1945 (Wielka Brytania) France and Germany Star (Wielka Brytania)

Czesław Eugeniusz Blicharski (ur. 5 lipca 1918 w Tarnopolu, zm. 21 marca 2015 w Zabrzu[1]) – polski lotnik w okresie II wojny światowej, po wojnie kolekcjoner i historyk-amator opisujący dzieje Tarnopola.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Szkołę Ćwiczeń przy Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim im. Henryka Sienkiewicza w Tarnopolu, a następnie II Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Tarnopolu. W 1936 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie przerwane napaścią niemiecko-rosyjską na Polskę w 1939 roku.

W 1940 roku aresztowany przez NKWD i zesłany do łagru koło Archangielska, a następnie do Workuty. Zwolniony po układzie Sikorski-Majski.

W czasie wojny służył w Dywizjonie 300, po wojnie wyemigrował do Ameryki Południowej, w 1956 powrócił do Polski. Po zakończeniu pracy zawodowej w 1978 zajął się pisaniem historii Tarnopola i polski Kresów Wschodnich. Wraz z żoną Kazimierą Blicharską jest autorem obszernego "Archiwum Tarnopolskiego" przekazanego Bibliotece Jagiellońskiej[2]. W 2014 otrzymał nagrodę Kustosz Pamięci Narodowej[3].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Jego bratem był m.in. Wacław Blicharski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]