Czeszewo (powiat wrzesiński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 52°8′51″N 17°30′33″E
- błąd 38 m
WD 52°9'N, 17°31'E, 52°8'52.48"N, 17°30'31.90"E
- błąd 2297 m
Odległość 615 m
Czeszewo
wieś
Ilustracja
Leśniczówka (dworek) w Czeszewie
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat wrzesiński
Gmina Miłosław
Liczba ludności  720
Strefa numeracyjna 61
Kod pocztowy 62-322[1]
Tablice rejestracyjne PWR
SIMC 0589205
Położenie na mapie gminy Miłosław
Mapa konturowa gminy Miłosław, na dole znajduje się punkt z opisem „Czeszewo”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Czeszewo”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Czeszewo”
Położenie na mapie powiatu wrzesińskiego
Mapa konturowa powiatu wrzesińskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Czeszewo”
Ziemia52°08′51″N 17°30′33″E/52,147500 17,509167

Czeszewowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie wrzesińskim, w gminie Miłosław. Położona na terenie Żerkowsko-Czeszewskiego Parku Krajobrazowego, na prawym brzegu Warty.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Czeszewo[2][3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0589211 Czeszewo-Budy część wsi
0589228 Czeszewo-Kolonia część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o wsi Cessewo znajduje się w dokumencie z 1257. Czeszewo jest dawną posiadłością książęcą, która następnie znalazła się w rękach rycerza Janka herbu Zaremba, kolejno wojewody i kasztelana kaliskiego, a później wojewody poznańskiego. Zarembowie byli możną rodziną, blisko związaną z księciem Bolesławem Pobożnym. Właściciele wsi często się zmieniali. Pod koniec XVIII wieku miejscowość była w posiadaniu księcia Antoniego Barnaby Jabłonowskiego, wojewody poznańskiego i ostatniego kasztelana krakowskiego, który rezydował tu do 1808 (przeniósł się później do pobliskiego Mikuszewa). Od 1808 Czeszewo było własnością księcia orańskiego, w 1838 – króla holenderskiego, a na przełomie XIX i XX wieku – książąt Saksonii-Meiningen. Pod wpływem obcych właścicieli osiedlali się tu Niemcy, którzy w 1880 stanowili 20% mieszkańców. Miejscowy proboszcz ks. Franciszek Nowak 8 grudnia 1918 proklamował powstanie Republiki Czeszewskiej, a po wybuchu powstania wielkopolskiego 27 grudnia 1918 przeprowadził mobilizację i pociągnął ze „swym wojskiem” do Wrześni.

Podczas II wojny światowej w miejscowości Niemcy przeprowadzali akcje wysiedleńcze ludności polskiej. 17 stycznia 1940 Gestapo oraz niemiecka policja wysiedliła piętnastu polskich gospodarzy, osiedlając w ich gospodarstwach niemieckich kolonistów, w ramach niemieckiej akcji kolonizacyjnej Heim ins Reich[5].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

W 1975 w Czeszewie odkryto źródła leczniczych wód termalnych. W 1989 powstało Towarzystwo Wykorzystania Wód Termalnych i Walorów Naturalnych Ziemi Czeszewskiej, którego celem jest wykorzystanie leczniczych właściwości wody do celów rehabilitacyjnych osób niepełnosprawnych. 1 grudnia 2003 z inicjatywy towarzystwa rozpoczął w miejscowości działalność warsztat terapii zajęciowej Radość. W terapii biorą udział niepełnosprawni intelektualnie i fizycznie z terenu gminy Miłosław. 1 czerwca 2006 towarzystwo uruchomiło ośrodek hipoterapii i rehabilitacji konnej. W zajęciach uczestniczą dzieci i młodzież do 25. roku życia z powiatu wrzesińskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Na terenie miejscowości znajdują się 4 obiekty zabytkowe:[6]

  • kościół św. Mikołaja, drewniany z 1792 (nr rej.: 2464 z 14.03.1933),
  • dawna karczma z XVIII w. (nr rej.: 959/A z 5.03.1970),
  • leśniczówka z końca XIX w. (nr rej.: 2206/A z 15.05.1991), obecnie ośrodek edukacji leśnej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 183 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  3. GUS. Rejestr TERYT
  4. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].
  5. Ryszard Dyliński, Marian Flejsierowicz, Stanisław Kubiak "Wysiedlenie i poniewierka. Wspomnienia Polaków wysiedlonych przez okupanta hitlerowskiego z ziem polskich "wcielonych" do Rzeszy 1939-1945", Wyd. Poznańskie, Poznań 1985, ​ISBN 83-210-0529-2
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo wielkopolskie. 2020-09-30. s. 256. [dostęp 2018-06-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]