Dżafar as-Sadik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dżafar as-Sadik
Prawdomówny (arab. as-Sādik), Cnotliwy (arab. al-Fādhil), Czysty/Nieskalany (arab. at-Tāhir)
ilustracja
Szósty Imam imamitów i ismailitów
Okres panowania od 733 (data śmierci Muhammad al-Bakira)
do 765 (data śmierci przez otrucie)
Poprzednik według szyitów Muhammad al-Bakir, według sunnitów nikt (rządzi Al-Mansur)
Następca według szyitów; imamitów Musa al-Kazim, ismailitów Ismail ibn Dżafar, według sunnitów nikt (rządzi Al-Mansur)
Dane biograficzne
Dynastia Ahl al-Bajt
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 702
Medyna, Kalifat Umajjadów
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 765
Medyna, Kalifat Abbasydów
Przyczyna śmierci śmierć przez otrucie z rozkazu kalifa Al-Mansura
Miejsce spoczynku cmentarz Al-Baki
Ojciec Muhammad al-Bakir
Matka Farwa bint al-Kasim
Małżeństwo dwie żony; Fatima bint al-Husajn al-Asram i Hamida al-Barbarijja
Dzieci dziesięcioro; trzy córki i siedmiu synów (w tym Musa al-Kazim i Ismail ibn Dżafar)

Dżafar ibn Muhammad as-Sadik (arab. ‏جعفر بن محمد الصادق‎, Ǧaʿfar ibn Muḥammad aṣ-Ṣādiq; ur. 23 kwietnia 702 w Medynie, zm. 7 grudnia 765 tamże) – muzułmański teolog i prawnik, według szyitów (imamitów i ismailitów) szósty prawowity przywódca muzułmańskiej wspólnoty.

Prawnuk Husajna, wnuk Alego ibn Husajna, syn Muhammad al-Bakira. Eponimiczny twórca szyickiej jurysprudencji, dżafaryckiej szkoły prawa której zasad przestrzegają współcześni szyici - imamici, część ismailitów i niektórzy zajdyci. Rozwinął, dopracował bądź opracował doktrynę nass (wskazywanie kolejnego imama przez poprzedniego przy pomocy boskiego natchnienia), a także isma (nieomylność imamów), zajął się także konceptem takijji[1][2]. Spór o sukcesję po jego śmierci doprowadził do podziału w szyickiej społeczności. Mniejszość szyitów poparła imamat starszego syna, zmarłego jeszcze przed ojcem, Isma’ila, a większa część jego żyjącego syna - Musę.

Przypisy

  1. Tabåatabåa'åi, Muhammad Husayn (1981). A Shi'ite Anthology. Przedmowa Muhammad Husayn Tabataba'i; Tłumaczenie z wyjaśnieniami William Chittick; pod redakcją Hosseina Nasra. State University of New York Press. s. 9–11, 42–43. ​ISBN 9780585078182
  2. Encyklopedia Britannica: Jaʿfar ibn Muḥammad


Poprzednik
Muhammad al-Bakir
Imam
733765
Następca
Musa al-Kazim (uznawany przez imamitów)
Isma’il ibn Dżafar (uznawany przez ismailitów)