Muhammad al-Bakir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mahomet al-Bakir
Mahomet bin 'Ali bin al-Husajn bin Ali bin Abi Talib
Odkrywca wiedzy; Ten który ujawnia wiedzę (arab. al-Bāqir)
ilustracja
Piąty Imam imamitów i ismailitów
Okres panowania od 713 (data śmierci Alego ibn Husajna)
do 733 (data śmierci przez otrucie)
Poprzednik według szyitów Ali ibn Husajn, według sunnitów nikt (rządzi Hiszam ibn Abd al-Malik)
Następca według szyitów Dżafar as-Sadik, według sunnitów nikt (rządzi Hiszam ibn Abd al-Malik)
Dane biograficzne
Dynastia Ahl al-Bajt
Data i miejsce urodzenia 10 maja 677
Medyna
Data i miejsce śmierci 28 stycznia 733
Medyna
Przyczyna śmierci śmierć przez otrucie
Miejsce spoczynku cmentarz al-Baki
Ojciec Ali ibn Husajn
Matka Fatima bint Hasan
Małżeństwo dwie żony; Farwa bint al-Kasim i Hakīm bint Usajd ibn al-Mugīrā al-Takafī
Dzieci ośmioro; dwie córki i sześciu synów (w tym Dżafar as-Sadik)

Mahomet al-Bākir (arab. ‏محمد الباقر‎, ur. 10 maja 677 - zm. 28 stycznia 733) - według szyitów (imamitów i ismailitów), piąty prawowity przywódca muzułmańskiej wspólnoty.

Prawnuk Alego, wnuk Husajna, syn Alego ibn Husajna. Był pierwszym imamem który pochodził bezpośrednio od dwóch wnuków Mahometa: Hasana (ojciec Fatimy bint Hasan) i Husajna (ojciec Alego ibn Husajna). Według al-Jakubiego, al-Bakir był obecny w karawanie Husajna podczas bitwy pod Karbalą. W młodości obserwował zmagania o władzę pomiędzy Umajjadami, a także opozycyjnymi do nich stronnikami rodziny Mahometa, szyitami[1].

Imię[edytuj]

Al-Bakir to skrót od arab. Bakir al-'ilm, "ten który ujawnia wiedzę", ponieważ al-Bakir był znany z posiadanej wiedzy. Według arabskiego historyka, Ibn Kallikana, otrzymał on ksywkę "al-Bakir" (obfity), od "obfitości kolekcjonowanej wiedzy." Jakkolwiek, al-Jakubi twierdził iż przydomek został nadany ponieważ imam "rozczłonował posiadaną wiedzę", analizując ją bardzo szczegółowo[2]. Według al-Kulajnego, al-Bakir zostało mu nadane przez samego Mahometa: jedyny żyjący towarzysz proroka, Dżabir ibn Abd Allah wielokrotnie siedział w meczecie i szlochał "Ya baqir al-ilm, Ya baqir al-ilm." Medyńczycy myśleli że Dżabir zwariował, ten ich zapewnił iż Mahomet mu powiedział: "O Dżabir! Spotkasz człowieka z mojej rodziny który będzie posiadać takie same imię i cechy jak moje. On intensywnie będzie ujawniać, odkrywać wiedzę."[3]

Imamat, rządy Umajjadów i śmierć[edytuj]

Okres życia al-Bakira przypadł na czas intensywnych turbulencji w kalifacie Umajjadów, powszechnie wybuchały powstania ludowe przeciwko znienawidzonej władzy sunnickiego kalifatu, włącznie z nieudaną rebelią jego własnego brata, Zajda i jego zwolenników. Imam wykorzystał ten czas na pogłębianie i rozpowszechnianie wiedzy, czego wynikiem były regularne delegacje ze strony uczonych i częste odwiedziny zwykłych szyitów w jego medyńskim domu[4][5]. Okoliczności śmierci nie są do końca jasne, według jednej tradycji, al-Bakir miał zostać otruty przez Ibrahima ibn Walid ibn Abdallaha, bratanka uzurpującego kalifa którym był Hiszam ibn Abd al-Malik, wedle innej al-Bakir użył zatrutego siodła które było oryginalnie przeznaczone dla jego brata, Zajda.

Przypisy

  1. Lalani, Arzina R. (Marzec 9, 2001). Early Shi'i Thought: The Teachings of Imam Muhammad Al-Baqir. I. B. Tauris. s.. 37–38. ISBN 978-1860644344.
  2. Zobacz: Ibn Kallikan, tłum. de Slane, księga II, s. 579 i Jakubi, Historia, księga. II, s. 384.
  3. Lalani, Arzina R. Early Shi'i Thought... s. 37-38.
  4. Dakake, Maria Massi (2007). The Charismatic Community: Shi'ite Identity in Early Islam. USA: State University of New York Pr. s. 72. ISBN 978-0-7914-7033-6.
  5. Meri, Josef W (2005). Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia (pierwsza edycja)). Routledge. s. 523. ISBN 978-0-415-96690-0.

Bibliografia[edytuj]

Katarzyna Pachniak, Szyizm we współczesnym i klasycznym islamie, w: Oblicza współczesnego islamu, pod red. Ewy Machut-Mendeckiej, Warszawa 2003, s. 21.

Poprzednik
Ali ibn Husajn
Imam
713733
Następca
Dżafar as-Sadik