Daeodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daeodon
Okres istnienia: 20–18 mln lat temu
ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Nadrząd Laurasiatheria
Rząd parzystokopytne
Podrząd świniokształtne
Nadrodzina Entelodontoidea
Rodzina Entelodontidae
Rodzaj Daeodon
Cope, 1879
Synonimy
  • Ammodon Marsh, 1893
  • Dinochoerus Peterson, 1905
  • Dinohyus Peterson, 1906
Gatunki
  • D. shoshonensis Cope, 1879
Szkielet Daeodon

Daeodon – wymarły rodzaj ssaka należącego do rodziny Entelodontidae, żyjący 20-18 milionów lat temu w Ameryce Północnej.

To mierzące 3,6 m długości, 2,1 wysokości i ważące 1000 kg zwierzę przypominało ogromną świnię z potężną żuchwą i zębami. Dzięki nim mógł on nawet kruszyć kości. Był drapieżnikiem i padlinożercą, odnalezionym w Agate Springs Quarry[1]. Posiadał długie kości czaszki poniżej oczu oraz kostne wyrostki na żuchwie, nieróżniące się od brodawek guźca. Czepiały się nich mięśnie poruszające szczękami. Żył we wczesnym miocenie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prothero, Donald R. (2005). "After the dinosaurs. The age of mammals".