Przejdź do zawartości

Dagmara Pawełczyk-Woicka

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dagmara Pawełczyk-Woicka
Ilustracja
Dagmara Pawełczyk-Woicka (2026)
Data i miejsce urodzenia

5 października 1970
Krynica-Zdrój

Przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa (de facto)
Okres

od 24 maja 2022
do 15 maja 2026

Poprzednik

Paweł Styrna (de facto)

Dagmara Pawełczyk-Woicka (ur. 5 października 1970 w Krynicy-Zdroju[1]) – polska sędzia i urzędniczka państwowa, w latach 2022–2026[2] przewodnicząca Krajowej Rady Sądownictwa, określanej w piśmiennictwie prawniczym i orzecznictwie jako tzw. neo-KRS. Organ ten został ukształtowany w trybie, w którym wyboru sędziowskiej części Rady dokonał Sejm, co jest przedmiotem sporu prawnego o jego konstytucyjność[3].

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1995 została absolwentką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego; promotorem jej pracy magisterskiej był Kazimierz Zawada[4]. Kształciła się podyplomowo w zakresie prawa cywilnego w Polskiej Akademii Nauk (2009). Po odbyciu aplikacji sądowej, w 1997 zdała egzamin sędziowski. Od 1998 asesorka sądowa, a od 2000 sędzia Sądu Rejonowego dla Krakowa-Podgórza w Krakowie. Początkowo orzekała w wydziale rodzinnym i nieletnich, a od 2004 w wydziale cywilnym[1]. Pięciokrotnie bez powodzenia ubiegała się o delegację do sądów wyższej instancji. Od 2000 należała do Stowarzyszenia Sędziów Polskich „Iustitia”, a od 2009 do 2016 pozostawała wiceprezeską jego krakowskiego oddziału. W 2018 wykluczona z tej organizacji w związku z ubieganiem się o miejsce w tzw. neo-KRS. Stowarzyszenie uznało jej działanie za sprzeczne z zasadami etyki sędziowskiej oraz celami „Iustitii”, które polegają na obronie niezależności sądownictwa[5].

W okresie rządów PiS, w latach 2006–2008 i 2016–2018 oddelegowana do pracy w Ministerstwie Sprawiedliwości, gdzie pracowała m.in. nad systemem losowego przydziału spraw sędziom oraz nad nowelizacją ustaw o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury i ustroju sądów powszechnych. W styczniu 2018 oddelegowana do Sądu Okręgowego w Krakowie, w którym objęła stanowisko prezeski zastępując Beatę Morawiec. W 2020 została sędzią tego sądu[1]. 10 października 2022 zakończyła kierowanie krakowskim sądem okręgowym[6].

W 2018 i 2022 Sejm wybrał Pawełczyk-Woicką na sędziowskiego członka Krajowej Rady Sądownictwa. 24 maja 2022 wybrana na przewodniczącą tego gremium; w głosowaniu pokonała poprzednika, Pawła Styrnę[7]. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 18 lipca 2007 r. (sygn. akt K 25/07) sędziowscy członkowie Rady powinni być wybierani przez sędziów[8]. Późniejsze orzeczenia dopuszczające wybór sędziów do KRS przez Sejm zapadały w składach z udziałem tzw. sędziów-dublerów[9][10], co stało się podstawą do kwestionowania legalności powołania Pawełczyk-Woickiej do tego organu oraz sprawowanej przez nią funkcji przewodniczącej[11].

W 2020 Pawełczyk-Woicka objęła stanowisko sędzi Sądu Okręgowego w Krakowie na podstawie nominacji prezydenckiej poprzedzonej rekomendacją KRS w jej ówczesnym składzie[1]. Status prawny sędziów powołanych w tym trybie jest przedmiotem odrębnego sporu w orzecznictwie krajowym i europejskim.

Wybrane działania i decyzje

[edytuj | edytuj kod]

Wkrótce po objęciu funkcji prezes Sądu Okręgowego w Krakowie odwołała jego rzecznika Waldemara Żurka i przeniosła go do innego wydziału, wskutek czego Żurek wytoczył jej powództwo o mobbing[12]. 3 marca 2023 Sąd Okręgowy w Katowicach wydał postanowienie stwierdzające stosowanie przez Pawełczyk-Woicką mobbingu wobec sędziego[13].

18 kwietnia 2018 wydała zarządzenie ograniczające dostęp dziennikarzy na teren Sądu Okręgowego w Krakowie[14]. Sprzeciw wobec tego zarządzenia wyraziły m.in. Helsińska Fundacja Praw Człowieka oraz Rzecznik Praw Obywatelskich[15].

W 2019 odwołała ze stanowiska koordynatora ds. współpracy międzynarodowej sędziego Dariusza Mazura, rzecznika Stowarzyszenia Sędziów „Themis”, powołując na jego miejsce Przemysława Wypycha, wobec którego toczyło się postępowanie dyscyplinarne. Odwołanie nastąpiło mimo sprzeciwu Kolegium sądu[16].

W listopadzie 2022 Sąd Najwyższy nałożył na nią karę finansową za czteromiesięczne utrudnianie działań procesowych[15] związanych z testem niezawisłości sędzi Karoliny Miklaszewskiej[17].

Uczęszczała do tej samej szkoły podstawowej co Zbigniew Ziobro; w mediach jest określana jako osoba blisko z nim związana i będąca jego stronniczką[12][18].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jej partnerem życiowym jest Dariusz Pawłyszcze, za rządów PiS urzędnik resortu sprawiedliwości[5] i dyrektor Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, od grudnia 2022 r. sędzia Sądu Najwyższego powołany na podstawie rekomendacji KRS ukształtowanej ustawą z 2017 roku[19].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 Prezydium Rady: Dagmara Pawełczyk-Woicka. Krajowa Rada Sądownictwa. [dostęp 2023-04-09].
  2. ↑ Mariusz Jałoszewski: Ostatni skok szefowej nielegalnej neo-KRS. Pawełczyk-Woicka chce zablokować zwołanie nowej Rady - OKO.press. oko.press, 2026-05-18. [dostęp 2026-05-19]. (pol.).
  3. ↑ Bartłomiej Opaliński. Podporządkowanie Trybunału Konstytucyjnego organom władzy politycznej w Polsce po 2015 roku. „Ius Novum”. nr 3, s. 162, 2022. Warszawa: Wydział Prawa i Administracji Uczelni Łazarskiego.
  4. ↑ Sędzia wymieniła go wśród swoich autorytetów. W przeszłości krytykował neo-KRS. tvn24.pl, 10 czerwca 2022. [dostęp 2023-04-09].
  5. 1 2 Woicką zgłosił do KRS jej partner życiowy. polityka.pl, 12 lutego 2018. [dostęp 2023-04-09].
  6. ↑ Dagmara Pawełczyk-Woicka nie jest już prezesem SO w Krakowie. rp.pl, 10 października 2022. [dostęp 2023-04-09].
  7. ↑ Paweł Styrna przegrywa. Nową przewodniczącą znajoma ze szkoły ministra Ziobry. limanowa.in, 24 maja 2022. [dostęp 2023-04-09].
  8. ↑ Dz. U. z 2007 r. Nr 138, poz. 976
  9. ↑ Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 20 czerwca 2017, K 5/17. trybunal.gov.pl. [dostęp 2020-05-13].
  10. ↑ Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 marca 2019 r. sygn. akt K 12/18 (Dz. U. z 2019 r. poz. 609).
  11. ↑ Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2019 r., sygn. akt III PO 7/18. [dostęp 2026-02-07].
  12. 1 2 Dagmara Pawełczyk-Woicka szefową nowej KRS bis. „Człowiek-chaos”. onet.pl, 24 maja 2022. [dostęp 2023-04-09].
  13. ↑ Magdalena Gałczyńska: Porażka szefowej KRS. Sędzia Żurek wygrał proces o mobbing. onet.pl, 2023-03-15. [dostęp 2024-03-28]. (pol.).
  14. ↑ Magdalena Gałczyńska: Nowa prezes SO w Krakowie ograniczyła dostęp dziennikarzom. Ostra reakcja RPO. onet.pl, 2018-05-09. [dostęp 2024-03-28]. (pol.).
  15. 1 2 Magdalena Gałczyńska: Szefowa KRS ukarana przez SN. Musi zapłacić. onet.pl, 2023-11-10. [dostęp 2024-03-28]. (pol.).
  16. ↑ Magdalena Gałczyńska: Sędzia Mazur traci stanowisko. Zastąpi go osoba z dyscyplinarką na koncie. onet.pl, 2019-07-09. [dostęp 2024-03-28]. (pol.).
  17. ↑ PG: Sędzia z Krakowa zawiadamia prokuraturę. Chodzi o uchylenie kary dla szefowej neo-KRS. onet.pl, 2024-03-28. [dostęp 2024-03-28]. (pol.).
  18. ↑ Łukasz Woźnicki: Dagmara Pawełczyk-Woicka, szkolna koleżanka Ziobry, szefową upolitycznionej KRS. wyborcza.pl, 2022-05-24. [dostęp 2025-10-12].
  19. ↑ Ewa Ivanova: Awans do Sądu Najwyższego i delegacja od Ziobry. Podwójna rola sędziego Pawłyszcze. wyborcza.pl, 2023-08-29. [dostęp 2026-02-26]. (pol.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Dagmara_Pawełczyk-Woicka&oldid=79836570”