Małgorzata Gersdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata Maria Gersdorf
Małgorzata Maria Gersdorf
Data i miejsce urodzenia 22 listopada 1952
Warszawa
Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo pracy
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Doktorat 1981 – nauki prawne
Uniwersytet Warszawski
Habilitacja 2003 – nauki prawne
Uniwersytet Warszawski
Profesura 4 marca 2015
Prorektor
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Okres zatrudn. 2005–2008
Pierwszy prezes Sądu Najwyższego
Okres spraw. od 2014
Poprzednik Lech Krzysztof Paprzycki (p.o.)

Małgorzata Maria Gersdorf (ur. 22 listopada 1952 w Warszawie) – polska prawnik, specjalistka w dziedzinie prawa pracy, profesor nauk prawnych, od 2014 pierwszy prezes Sądu Najwyższego oraz z urzędu przewodniczący Trybunału Stanu.

Życiorys[edytuj]

Wykształcenie i praca naukowa[edytuj]

W 1975 ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Na tej samej uczelni w 1981 uzyskała stopień naukowy doktora (na podstawie rozprawy pt. Zawarcie umowy o pracę), a w 2003 doktora habilitowanego (w oparciu o dorobek naukowy i rozprawę pt. Niewypłacalność pracodawcy w prawie pracy). 4 marca 2015 otrzymała tytuł naukowy profesora nauk prawnych[1][2].

Ukończyła też aplikację sądową (1979) i zdała egzamin radcowski (1986). Od 1975 zawodowo związana z Uniwersytetem Warszawskim, na którym doszła do stanowiska profesora nadzwyczajnego. Na uczelni pełniła funkcję wicedyrektora Instytutu Nauk Prawno-Administracyjnych (1992–1993), następnie przez dwie kadencje była prodziekanem WPiA. W kadencji 2005–2008 zajmowała stanowisko prorektora UW. Od 2008 do 2009 kierowała Studium Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Wydziału Prawa i Administracji. Została kierownikiem Katedry Prawa Pracy i Polityki Społecznej na tym wydziale[3].

Jest autorką i współautorką ponad 200 publikacji naukowych, w tym kilku monografii oraz wielokrotnie wznawianego komentarza do kodeksu pracy pod redakcją Zbigniewa Salwy[4][5].

Działalność publiczna i zawodowa[edytuj]

W latach 1980–2005 należała do NSZZ „Solidarność”. W latach 2003–2005 była członkinią Rady Legislacyjnej. Zasiadała w radzie naukowej Spółdzielczego Instytutu Naukowego[6], spółki jawnej powiązanej z systemem polskich spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych.

Od 1991 zawodowo związana również z Sądem Najwyższym. Pracowała w Biurze Orzecznictwa oraz Biurze Studiów i Analiz Sądu Najwyższego. W 2005 została radcą prawnym w SN. W 2008 otrzymała nominację na sędziego Sądu Najwyższego[7], zasiadając w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych. W 2014, jako pierwsza kobieta[8], została powołana na stanowisko pierwszego prezesa SN[9].

Życie prywatne[edytuj]

Zamężna z Bohdanem Zdziennickim, prawnikiem i sędzią Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku[10].

Przypisy

  1. M.P. z 2015 r. poz. 298
  2. Nominacje profesorskie w Belwederze. prezydent.pl, 18 marca 2015. [dostęp 2015-03-18].
  3. Katedra Prawa Pracy i Polityki Społecznej. wpia.uw.edu.pl. [dostęp 2017-07-09].
  4. Gersdorf, Małgorzata. Katalog Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-09-07].
  5. Małgorzata Gersdorf (publikacje i cytowania). scholar.google.pl. [dostęp 2016-09-07].
  6. Rada naukowa Spółdzielczego Instytutu Naukowego. sin.edu.pl. [dostęp 2015-03-11].
  7. M.P. z 2008 r. Nr 55, poz. 492
  8. Po raz pierwszy kobieta na czele Sądu Najwyższego. lex.pl, 30 kwietnia 2014. [dostęp 2014-10-08].
  9. M.P. z 2014 r. poz. 498
  10. Marek Henzler: Zdziennicki Bohdan. Marzenie gimnastyczne. polityka.pl, 6 stycznia 2009. [dostęp 2016-09-07].

Bibliografia[edytuj]