Dekalog X

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dekalog X
Gatunek komediodramat, czarna komedia
Kraj produkcji Polska
Język polski
Czas trwania 57 minut
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Kieślowski
Krzysztof Piesiewicz
Główne role Jerzy Stuhr
Zbigniew Zamachowski
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Jacek Bławut
Scenografia Halina Dobrowolska
Znaczek z serii "Polarfahrt 1931", który pojawia się w filmie.

Dekalog X – dziesiąta i ostatnia część cyklu telewizyjnego z 1988 roku w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, będąca filmową interpretacją dziesiątego przykazania: Nie pożądaj żadnej rzeczy, która jego jest.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Dwaj bracia (Artur i Jerzy) dziedziczą po śmierci ojca bogatą kolekcję znaczków pocztowych. Mają zamiar sprzedać całą kolekcję, ale gdy okazuje się, że ma ona o wiele większą wartość niż wcześniej sądzili, decydują się kontynuować pasję ojca. Ich zaangażowanie w filatelistykę przybiera od teraz kuriozalne rozmiary. Jeden z braci nie zawaha się nawet oddać własną nerkę, by zdobyć jeden mały znaczek brakujący do uzupełnienia serii.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W Dekalogu X zadebiutował 13-letni wówczas Maciej Stuhr, grający syna Jerzego, postaci kreowanej przez jego prawdziwego ojca, Jerzego Stuhra
  • Z. Zamachowski i J. Stuhr 5 lat później zagrali braci u Kieślowskiego po raz drugi w Białym

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]