Olaf Lubaszenko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Olaf Lubaszenko
Ilustracja
Olaf Lubaszenko, 2015
Imię i nazwisko Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko
Data i miejsce urodzenia 6 grudnia 1968
Wrocław
Zawód aktor, reżyser, producent filmowy
Współmałżonek Katarzyna Groniec (1992-1995, rozwód)
Lata aktywności od 1982

Olaf Lubaszenko, właściwie Olaf Sergiusz Linde-Lubaszenko (ur. 6 grudnia 1968 we Wrocławiu) – polski aktor filmowy i teatralny, reżyser i producent, także wokalista i konferansjer. Związany z Teatrem Buffo. Dyrektor artystyczny Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach[1].

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Jest synem aktora Edwarda Linde-Lubaszenki oraz aktorki, plastyczki i poetki Asji Łamtiuginy. Ma przyrodnią siostrę Beatę Linde-Lubaszenko.

Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 9 w Białymstoku (matka była aktorką białostockiego teatru). Jest absolwentem IX LO im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie. Studiował socjologię na Uniwersytecie Warszawskim (w latach 1986–1987), a później w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej; obu kierunków nie ukończył. Ukończył studia w Wyższej Szkole Komunikowania i Mediów Społecznych w Warszawie.

Kariera[edytuj]

Zadebiutował w wieku 14 lat w serialu Życiu Kamila Kuranta (1982), grając Kamila Kuranta w dzieciństwie. Później zagrał chłopca Ryśka w filmie Sonata marymoncka[2]. Popularność przyniosły mu role w filmach Piłkarski poker (reż. Janusz Zaorski) i Krótki film o miłości (reż. Krzysztof Kieślowski). Kreacja w drugim filmie przyniosła mu nagrodę na genewskim festiwalu „Gwiazdy Jutra”. Był asystentem reżysera w produkcji realizowanej przez Krzysztofa Kieślowskiego Dekalog, którego częścią jest Krótki film o miłości.

W 1991 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Wziął udział w popularnym musicalu Metro, reżyserowanym przez Janusza Józefowicza[2]. Zagrał w Krollu w reżyserii Władysława Pasikowskiego. Został asystentem reżysera przy realizacji filmu Andrzeja Wajdy Pierścionek z orłem w koronie. W 1994 roku wystąpił w spektaklu Emigranci u boku Cezarego Pazury.

W 1997 roku zadebiutował jako reżyser filmem Sztos, łączącym w sobie elementy kina akcji i filmu obyczajowego. W 1998 roku podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął swoją dłoń na „Promenadzie Gwiazd”. W 1999 roku zrealizował komedię sensacyjną Chłopaki nie płaczą z Maciejem Stuhrem w roli głównej. W 2001 roku został członkiem Europejskiej Akademii Filmowej

Występował w produkcjach sensacyjnych, takich jak m.in.: Słodko-gorzki, Operacja Samum i Moja Angelika. Zagrał u boku Ewy Gawryluk w filmie Operacja Koza oraz Magdaleny Cieleckiej w komedii romantycznej Zakochani.

Olaf Lubaszenko podczas jednego z meczów charytatywnych, 2009

Pojawiał się w serialach telewizyjnych, takich jak np. Ekstradycja 2 oraz Przeprowadzki. Zagrał rolę policjanta Stanisława Olbrychta w serialu Sfora w reżyserii Wojciecha Wójcika. W latach 2007–2011 grał Romana Pyrkę w serialu TVP2 Barwy szczęścia.

W sierpniu 2010 roku prowadził program Polsat Play Polska liga cudzoziemska, który prezentował kulisy życia polskich piłkarzy grających w zagranicznych ligach[3]. Wystąpił gościnnie w Teatrze Dramatyczny w Białymstoku w spektaklu Zakłócenia w eterze[4].

Wystąpił w teledyskach Starczy słów Kasi Kowalskiej, Na krzywy ryj Elektrycznych gitar i Tango z pistoletem Katarzyny Groniec. Jest kapitanem Reprezentacji Artystów Polskich w piłce nożnej. Nagrał piosenkę Dream a Little Dream of Me na płycie Gra o miłość (piosenki wykonywane przez członków piłkarskiej Reprezentacji Artystów Polskich).

Jest bohaterem książki „Chłopaki niech płaczą” (Prószyński i S-ka, Warszawa, 2015), wywiadu-rzeki udzielonego dziennikarzowi Pawłowi Piotrowiczowi[5].

Życie prywatne[edytuj]

Wziął rozwód z aktorką i piosenkarką Katarzyną Groniec, z którą ma córkę Mariannę. Obecnie jest związany z Hanną Wawrowską.

Zmaga się z nadwagą spowodowaną chorobą[6][7] oraz depresją[7][8].

Filmografia[edytuj]

Odcisk dłoni Olafa Lubaszenki w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Reżyseria[edytuj]

Aktor[edytuj]

Udział gościnny[edytuj]

Polski dubbing[edytuj]

Spektakle[edytuj]

Role[edytuj]

Inscenizacje[edytuj]

Udział w programach telewizyjnych[edytuj]

Nagrody[edytuj]

  • 1986 – Nagroda na Ogólnopolskim Festiwalu Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu za rolę w Bidulu (reż. Wiktor Skrzynecki, widowisko tv)
  • 1988 – Nagroda aktorska uzyskana w wyniku plebiscytu publiczności na KSF „Młodzi i Film” w Koszalinie za rolę w filmie Bez grzechu
  • 1989 – „Złota Kaczka” za rok 1988, kategoria: najlepszy polski aktor
  • 1989 – Nagroda Aktorska na Festiwalu „Gwiazdy Jutra” w Genewie za rolę w filmie Krótki film o miłości
  • 1993 – Nagroda na MFF w Cancún za rolę męską w fimie Pamiętnik znaleziony w garbie
  • 1998 – Nagroda Aktorska na MFF w Karlovych Varach za rolę w Zabić Sekala
  • 1999 – Czeski Lew w kategorii: pierwszoplanowa rola męska w Zabić Sekala
  • 1999 – Orzeł w kategorii: najlepsza rola męska w Zabić Sekala
  • 2002 – Złoty Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu za Poranek kojota
  • 2003 – Srebrny Granat na Festiwalu Filmów Komediowych w Lubomierzu za E=mc²
  • 2003 – I miejsce w plebiscycie publiczności za kreację aktorską w spektaklu Niektóre gatunki orłów na XLII Rzeszowskich Spotkaniach Teatralnych
  • 2004 – nagroda The Walt Disney Company Polska dla najlepszych twórców polskiej wersji językowej w filmach animowanych – za rolę Idola w filmie Gdzie jest Nemo (Warszawa)

Przypisy

  1. Festiwal Gwiazd (pol.). festiwalgwiazd.com. [dostęp 2012-07-16].
  2. a b Filler Witold, Piotrowski Lech, Poczet aktorów polskich. Od Solskiego do Lindy, Warszawa 1998, tu hasło: Olaf Lubaszenko, s. 184
  3. Olaf Lubaszenko prowadzącym w Polsat Play. wirtualnemedia.pl, 12 sierpnia 2010. [dostęp 12 sierpnia 2010].
  4. Białystok. Olaf Lubaszenko gościnnie w produkcji Teatru Dramatycznego
  5. Chłopaki niech płaczą, www.proszynski.pl [dostęp 2017-11-25].
  6. Nareszcie lepiej z Olafem Lubaszenką!. Wirtualna Polska. [dostęp 2014-06-29].
  7. a b Krzysztof Majak: Olaf Lubaszenko: Otyłość nie jest wolnym wyborem człowieka. naTemat pyta ekspertów. (pol.). naTemat.pl. [dostęp 2014-07-17].
  8. Olaf Lubaszenko będzie miał operację? (pol.). Fakt.pl, 25.06.2014 10:28.
  9. imdb.com: Bodo (2016– ) (ang.). [dostęp 2016-05-19].
  10. Warszawa. Lubaszenko poprowadzi teleturniej w TVP, www.e-teatr.pl [dostęp 2017-11-25].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]