Krótki film o zabijaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krótki film o zabijaniu
Gatunek dramat psychologiczny
Data premiery 11 marca 1988
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 84 minuty
Reżyseria Krzysztof Kieślowski
Scenariusz Krzysztof Piesiewicz
Krzysztof Kieślowski
Główne role Mirosław Baka
Krzysztof Globisz
Muzyka Zbigniew Preisner
Zdjęcia Sławomir Idziak
Scenografia Halina Dobrowolska (scenograf)
Magdalena Dipont
Kostiumy Małgorzata Obłoza
Hanna Ćwikło
Montaż Ewa Smal
Produkcja Studio Filmowe "Tor"
Nagrody
Felix 1988

Złote Lwy FPFF Gdynia 1988
Nagroda specjalna na Festiwalu Filmowym w Cannes 1988

Krótki film o zabijaniu (ang. A Short Film About Killing) – dramat psychologiczny Krzysztofa Kieślowskiego wyprodukowany w roku 1987. Jest kinową wersją Dekalogu V – dłuższą o kilkanaście minut. Film otrzymał nagrodę ENF oraz Fipresci.[1]

Opis fabuły[edytuj]

Warszawa, 16 marca 1987 roku. Piotr jest młodym adwokatem. Po zdaniu egzaminu przed komisją, podczas którego wypowiada się przeciw prewencyjnej funkcji kary śmierci, zabiera swoją narzeczoną do cukierni. W tym samym miejscu znajduje się 20-letni Jacek. Mężczyzna włóczy się potem jakiś czas po mieście, wreszcie zatrzymuje taksówkę i zamawia kurs na odległą ulicę na Mokotowie. Po dotarciu na miejsce, po wielu próbach zabija taksówkarza, najpierw dusząc go żeglarskim sznurem, później bijąc go po głowie drążkiem a następnie dobijając go wielokrotnie ciśniętym w głowę kamieniem. Kradnie samochód taksówkarza i udaje się do Beatki, proponując wyjazd z góry. Beatka nabiera podejrzeń, ponieważ znała wcześniej taksówkarza. Jacek zostaje schwytany i postawiony miesiąc później przed sądem. Jego obrońcą jest Piotr, który mimo usilnych starań, nie jest w stanie uratować Jacka przed najwyższym wymiarem kary. W więzieniu Piotr długo rozmawia ze skazańcem o traumie Jacka (śmierć ukochanej siostry), która wypaczyła psychikę przyszłego mordercy. Jacek oświadcza, iż odpowiada w pewnym stopniu za śmierć siostry, ponieważ w dniu jej śmierci pił alkohol razem z traktorzystą, który później pijany ją przejechał. Rozmowy nie udaje się dokończyć. Jacek zostaje wyprowadzony do celi śmierci i powieszony. Piotr podczas egzekucji jak i po niej przeżywa traumę. Poza historią Jacka, Piotra i zamordowanego taksówkarza film ukazuje w sposób dokumentalny sam przebieg wykonywania kary śmierci w Polsce, począwszy od przygotowań kata po procedurę wykonania kary.

O filmie[edytuj]

Krótki film... jako dramat psychologiczny w zaskakujący sposób kontrastuje dobre i złe czyny Jacka i Taksówkarza, których działanie coraz bardziej zbliża ich do punktu kulminacyjnego - sceny morderstwa. Krzysztof Kieślowski w charakterystyczny sposób zostawia widzowi ocenę obu postaci, pokazując ich postępowanie - Jacek rozbijający samochodowe szyby kamieniami, z czułością wspomina zmarłą siostrę. Podobnie Taksówkarz, który ucieka swoim Polonezem 1500 czekającej parze pasażerów, po chwili karmi bezdomnego psa własnymi kanapkami.

Film wszedł na ekrany na miesiąc przed wykonaniem ostatniej kary śmierci w Polsce.

Poszukując pierwowzoru głównej postaci, Ryszard Makowski, wskazuje na jednego z wychowanków Zakładu Poprawczego w Laskowcu, który następnie trafił do więzienia i został skazany na karę śmierci. Przed wykonaniem wyroku K. Kieślowski odbył kilka spotkań ze skazanym[2].

Mirosław Baka

Obsada[edytuj]

Nagrody i festiwale[edytuj]

Film został uznany przez amerykańskiego reżysera Martina Scorsese za jedno z arcydzieł polskiej kinematografii i w 2014 roku został wytypowany przez niego do prezentacji w Stanach Zjednoczonych oraz Kanadzie w ramach festiwalu polskich filmów Martin Scorsese Presents: Masterpieces of Polish Cinema[3][4].

Przypisy

  1. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004. ISBN 83-7183-326-1.
  2. R.F. Makowski, Za murami poprawczaka, Warszawa 2009, s. 127. (rozdział 11: "Krótki film o zabijaniu" - smutna opowieść o Waldku i wykonanej na nim karze śmierci).
  3. Martin Scorsese Presents: Masterpieces of Polish Cinema - oficjalna strona projektu w języku angielskim. mspresents.com. [dostęp 2014-02-26].
  4. Polskie filmy Martina Scorsese. vice.com. [dostęp 2014-03-24].

Linki zewnętrzne[edytuj]