Dolina Dolnego Bugu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dolina Dolnego Bugu
318.74 Dolina Dolnego Bugu.png
Prowincja Niż Środkowoeuropejski
Podprowincja Niziny Środkowopolskie
Makroregion Nizina Środkowomazowiecka
Mezoregion Kotlina Warszawska
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
województwo mazowieckie
Dolina Dolnego Bugu wśród innych mezoregionów fizycznogeograficznych województwa mazowieckiego

Dolina Dolnego Bugu (318.74) - region fizycznogeograficzny w środkowej Polsce na Mazowszu, stanowiąca część Niziny Środkowomazowieckiej. Mezoregion stanowi długi na ok. 60 km, niemal równoleżnikowy, odcinek doliny Bugu, ciągnący się od Podlaskiego Przełomu Bugu w okolicach Małkini Górnej na wschodzie po Kotlinę Warszawską (do Jeziora Zegrzyńskiego) na zachodzie. Od północy Dolinę Dolnego Bugu ogranicza Międzyrzecze Łomżyńskie i Wysoczyzna Wysokomazowiecka, a od południa Równina Wołomińska.

Dolina dochodzi do kilku kilometrów szerokości obejmując łąkowy taras zalewowy, na którym znajdują się liczne starorzecza, oraz piaszczysty taras wydmowy porośnięty w większości lasem. Głównymi rzekami wpadającymi do Bugu na terenie doliny są Brok (prawy dopływ) i Liwiec (lewy dopływ). Powierzchnia tego mezoregionu wynosi ok. 370 km2.

Na terenie Doliny Dolnego Bugu znajdują się niewielkie fragmenty Puszczy Białej oraz Kamienieckiej. Część tej drugiej jest chroniona na obszarze doliny w Nadbużańskim Parku Krajobrazowym. Znajduje się tu również kilka rezerwatów, np. Czaplowizna, Jegiel.

Na terenie Doliny Dolnego Bugu znajdują się trzy miasta Wyszków, Łochów i Brok. Administracyjnie cały mezoregion znajduje się w województwie mazowieckim, na terenach powiatów: ostrowskiego, węgrowskiego, wyszkowskiego oraz wołomińskiego.

Teren mezoregionu przecinają dwie linie kolejowe (Warszawa-Białystok i Tłuszcz-Ostrołęka) oraz drogi krajowe nr 8, nr 50 oraz nr 62.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]