Dzielnica Świętojańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzielnica Świętojańska – północna połać Śródmieścia Gdańska, w literaturze niemieckiej zwana Nowym Miastem (niem. Neue Stadt, łac. Nova Civitas). Powstała około połowy XIV wieku na przejętych przez dominikanów podmokłych łąkach.

Na zachód znajdowało się już klasztorne osiedle dominikanów z placem targowym, ponad wiek wcześniej tętniące bujnym życiem gospodarczym.

Siatka ulic[edytuj | edytuj kod]

Głównymi arteriami komunikacyjnymi na tym terenie były: ul. Szeroka (biegnąca od Targu Drzewnego do Motławy) i ul. Grobla I-IV, poprowadzone na nasypie ziemnym ku nieistniejącej już dzisiaj Bramie Zamkowej. Do 1380 istniała na tym terenie współczesna siatka ulic, a Targ Rybny był już czynny.

Dzielnica Świętojańska jako podjednostka morfogenetyczna[edytuj | edytuj kod]

Dzielnica Świętojańska jest podjednostką jednostki morfogenetycznej Główne Miasto, w okręgu historycznym Gdańsk.

Współcześnie tereny Głównego Miasta stanowią integralną całość, a jego podział na jakiekolwiek jednostki terytorialne nie istnieje.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Mamuszka, Trójmiasto. Gdańsk, Gdynia, Sopot, Krajowa Agencja Wydawcza, Gdańsk 1988, ​ISBN 83-03-01740-3