Eberswalde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eberswalde
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Brandenburgia
Burmistrz Friedhelm Boginski
Powierzchnia 93,21 km²
Wysokość 25 m n.p.m.
Populacja (31.12.2014)
• liczba ludności
• gęstość

38 897
415 os./km²
Nr kierunkowy 03334
Kod pocztowy 162225, 16227
Tablice rejestracyjne BAR
Położenie na mapie Brandenburgii
Mapa lokalizacyjna Brandenburgii
Eberswalde
Eberswalde
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Eberswalde
Eberswalde
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Eberswalde
Eberswalde
Ziemia 52°50′N 13°49′E/52,833333 13,816667
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Eberswalde (do 30 czerwca 1993 r. Eberswalde-Finow; pol. hist. Rudnicko[1]) – miasto we wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Brandenburgia, siedziba powiatu Barnim. Leży nad kanałami Odra-Hawela oraz Finow. Powstało z połączenia miast Eberswalde i Finow, liczy 41 331 mieszkańców (2008 r.).

Historia[edytuj]

Eberswalde w XVII wieku
Skarb z Eberswalde

Miasto zostało założone w 1254 roku. W latach 1373-1415 wraz z Marchią Brandenburską znajdowało się pod panowaniem Królestwa Czech. W 1499 ucierpiało z powodu pożaru. Od 1701 część Królestwa Prus, a od 1871 Cesarstwa Niemieckiego. Od 1911 roku leżało w rejencji poczdamskiej w prowincji Brandenburgia. W 1913 w Eberswalde dokonano niezwykle cennego odkrycia archeologicznego wykopując „skarb z Eberswalde" - naczynia, biżuterię i inne przedmioty pochodzące z epoki brązu[2]. W latach 1949-1990 część NRD.

Dzielnice miasta[edytuj]

Miasto Eberswalde składa się z następujących dzielnic: Nordende, Ostend, Sudend, Westend, Kupferhammer, Wolfswinkel, Brandenburgisches Viertel, Sommerfelde, Tornow, Spechthausen.

Współpraca zagraniczna[edytuj]

Komunikacja[edytuj]

W mieście znajduje się stacja kolejowa Eberswalde Hauptbahnhof oraz funkcjonuje jeden z trzech systemów trolejbusowych w Niemczech

Przypisy

  1. Koleje Pomorza Przyodrzańskiego 1:1 000 000 Dyr. Okręg. Kolei Państw. w Szczecinie, 1946 [1]
  2. Trasy dojazdowe do Berlina. W: A.Górny Z.Kulczycki: Przewodnik po Niemieckiej Republice Demokratycznej. Warszawa: SiT, 1978, s. 40.