Edwin Oppler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edwin Oppler
Edwin Oppler.jpg
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1831
Oleśnica
Data i miejsce śmierci 6 września 1880
Hanower
Dziedzina sztuki Architektura
Styl Historyzm
E. Oppler: zamek w Braunfels
E. Oppler: projekt synagogi w Monachium

Edwin Oppler (ur. 18 czerwca 1831 w Oleśnicy, zm. 6 września 1880[1] w Hanowerze[2]) – niemiecki architekt żydowskiego pochodzenia. Swoje dzieła projektował głównie w stylu neogotyckim oraz neoromańskim[3].

Życiorys[edytuj]

Syn kupca Salo Opplera i Minny Seldis[4], uczęszczał do gimnazjum we Wrocławiu, a następnie ukończył architekturę na politechnice w Hanowerze i kształcił się w stolarstwie w Bremie[1][5]. Później pracował w pracowni Conrada Wilhelma Hasego, gdzie prowadził restaurację budynków w Hanowerze i Hildesheim[1]. W latach 1858–1860 Oppler odbył podroż do Brukseli i Paryża[6], gdzie zatrudnił się w pracowni Eugène’a Viollet-le-Duca, pracując nad restauracją katedr w Paryżu, Rouen i Amiens[1]. W 1866 poślubił Ellę Cohen[6].

W 1859 Oppler rozpoczął własną działalność architektoniczną w Hanowerze[1], gdzie według jego projektów powstało lub przebudowano 30 obiektów[7]. Za zaprojektowanie wnętrz zamku Marienburg (1864 r.) otrzymał tytuł Królewskiego Radcy Budowlanego[8]Oppler znany jest ze swoich licznych projektów synagog, przy których odszedł od powszechnych wówczas stylizacji arabsko-mauretańskich, wprowadzając styl arkadowy oraz detale późnoromańskie i wczesnogotyckie[1]. Oppler wybudował bożnice żydowskie we Wrocławiu, Świdnicy, Hameln i Bleicherode[1]. Żadna z nich nie zachowała się – uległy zniszczeniu przez nazistów[9].

W latach 1870–1878 Oppler wydawał pismo „Die Kunst im Gewerbe”[1].

Wybrane dzieła[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i Oppler, Edwin. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 24. 1887, s. 404–405. (niem.)
  2. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  3. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  4. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  5. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  6. a b Dirk Böttcher: Hannoversches biographisches Lexikon: von den Anfängen bis in die Gegenwart. Schlütersche, 2002, s. 276. ISBN 3877067069. [dostęp 2010-10-27]. (niem.)
  7. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  8. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  9. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  10. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  11. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  12. Klaus Mlynek, Waldemar R. Röhrbein: Geschichte der Stadt Hannover: Vom Beginn des 19. Jahrhunderts bis in die Gegenwart. Schlütersche, 1994, s. 339. ISBN 3877063640. [dostęp 2010-10-27]. (niem.)
  13. Carol Herselle Krinsky: Synagogues of Europe: architecture, history, mea. Courier Dover Publications, 1996, s. 88. ISBN 0486290786. [dostęp 2010-10-27]. (ang.)
  14. Maciej Łagiewski: Twórca Nowej Synagogi na Wygonie. Gazeta Wrocławska, Historia, s. 20, 1 IX 2015.
  15. Fredric Bedoire, Robert Tanner: The Jewish contribution to modern architecture, 1830-1930. KTAV Publishing House, Inc., 2004, s. 15. ISBN 0881258083. [dostęp 2010-10-27]. (ang.)