Hildesheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Hildesheim
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Dolna Saksonia
Zarządzający Ingo Meyer
Powierzchnia 92,96 km²
Wysokość 78 m n.p.m.
Populacja (31.12.2008)
• liczba ludności
• gęstość

103 288
1 111 os./km²
Nr kierunkowy 05121
Kod pocztowy 31101-31141
Tablice rejestracyjne HI
Podział miasta 19 dzielnic
Plan Hildesheim
Plan Hildesheim
Położenie na mapie Dolnej Saksonii
Mapa lokalizacyjna Dolnej Saksonii
Hildesheim
Hildesheim
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Hildesheim
Hildesheim
Ziemia52°09′N 9°57′E/52,150000 9,950000
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy

Hildesheim (dolnoniem. Hilmessen) – miasto powiatowe w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia, siedziba powiatu Hildesheim, port nad rzeką Innerste (dorzecze Wezery), na południowy wschód od Hanoweru. W mieście znajdują się trzy szkoły wyższe, z czego najmłodsza szkoła Universität Hildesheim powstała w 1989 roku. Funkcjonuje komunikacja autobusowa, nie ma komunikacji tramwajowej. W roku 2016 największym pracodawcą w mieście była firma Robert Bosch GmbH oraz Robert Bosch Car Multimedia GmbH zatrudniając łącznie około 3,5 tys. pracowników. Pod względem geograficznym miasto położone jest na granicy terenów górzystych w dorzeczu Innerste (niem. Innerstebergland) oraz czarnoziemów lessowych (nazwa własna niem. Hildesheimer Börde). Większość miasta położona jest po prawej stronie rzeki Innerste.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 815 miasto stało się siedzibą biskupstwa Hildesheim. Przez cztery wieki miasto zarządzane było przez duchowieństwo. W lecie 1135 roku książę polski Bolesław Krzywousty odbył uroczystą pielgrzymkę do grobu św. Gotarda w Katedrze w Hildesheim. W roku 1367 Hildesheim zostało członkiem Ligi Hanzeatyckiej.

Druga Wojna Światowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi jeńcy wojenni od wybuchu wojny zostali dotransportowani do Hildesheim w dniu 26 września 1939 roku. Byli to polscy jeńcy wojenni, którzy mieli pomagać przy zbiorach ziemniaków oraz buraków cukrowych. Nad rozdzieleniem jeńców czuwał urząd pracy (niem. Arbeitsamt). Pracownicy przymusowi wypełniali luki personelu w przemyśle i rolnictwie po tym, jak niemiecka armia (niem. Wehrmacht) powoływała kolejnych żołnierzy. Za każdym razem kiedy armia niemiecka zajmowała kolejne państwo, przybywało pracowników przymusowych z różnych krajów: najpierw Polacy, później Francuzi, Holendrzy, Belgowie, Duńczycy, Norwegowie, Rosjanie, a na końcu Włosi. Pod koniec wojny w niektórych przedsiębiorstwach zbrojeniowych personel składał się w 50% z obcokrajowców.[1]

W czasie Drugiej Wojny Światowej miasto Hildesheim znalazło się na liście miast do zbombardowania, którą stworzyło dowództwo RAF (osobą odpowiedzialną był Air Marshall Sir Robert Saundby), jako miasto z węzłem kolejowym oraz kilkoma fabrykami istotnymi dla przemysłu zbrojeniowego (szczególnie dla niemieckiego lotnictwa). W czterostopniowej skali ważności celów do bombardowania (1 – najważniejszy, 4 – najmniej ważny) miasto Hildesheim na podstawie informacji wywiadu zostało przyporządkowane do grupy 3. (zakłady o mniejszym znaczeniu dla przemysłu). Z tego powodu Hildesheim uniknęło poważnych zniszczeń aż do lutego 1945 roku. Choć pierwszy atak bombowy miał miejsce 29. czerwca 1944 roku (w cukrowni zginęły 34 osoby), to o wiele bardziej niszczące bombardowania zostały przeprowadzone pod koniec wojny. W dniu 22. lutego 1945 roku Amerykanie wzięli na cel linie kolejowe, dworzec i stację rozrządową. W wyniku tego bombardowania zginęło około 360 osób, gdyż wiele bomb spadło także na południową i południowo-wschodnią część miasta. Najbardziej niszczące bombardowanie w historii miasta przeprowadzili Kanadyjczycy i Brytyjczycy w dniu 22. marca 1945 roku. Trwało ono 17 minut (od godziny 13:50 do 14:07). Dzień był słoneczny i bezchmurny, 239 bombowców Lancaster (łącznie z myśliwcami około 300 samolotów) zrzuciło łącznie 1062 ton różnego rodzaju bomb, chmura dymu po bombardowaniu wzniosła się na wysokość 4575 metrów. Centrum miasta, które do tego czasu zachowało swój średniowieczny charakter, praktycznie przestało istnieć. Ponad 1000 osób zginęło, bomby i pożary zniszczyły większość z 1500 domów z muru pruskiego, natomiast koszary i lotnisko praktycznie nie zostały tknięte. Dowództwo RAF było zadowolone z akcji, gdyż bombardowanie było bardzo precyzyjne i tylko 4 Lancastery zaginęły.[2]

W późnych latach 70. XX wieku rozpoczęła się rekonstrukcja historycznego centrum. W roku 1978 w Hildesheim powstał uniwersytet.

Główne atrakcje[edytuj | edytuj kod]

  • historyczny rynek (Marktplatz) uważany kiedyś za jeden z najpiękniejszych rynków na świecie. Zrekonstruowany w latach 1984-1990, po zniszczeniach spowodowanych bombardowaniami w roku 1945. Najbardziej godne uwagi budynki na rynku to:
    • Knochenhauer-Amtshaus – zniszczony w roku 1945, zrekonstruowany w latach 1987-1989 na podstawie oryginalnych planów. Obecnie w budynku tym mieści się restauracja i miejskie muzeum
    • ratusz wzniesiony w XIII wieku w stylu gotyckim. Częściowo zniszczony w 1945, odbudowany pomiędzy 1954 a 1989
    • Tempelhaus – późnogotycki budynek z XV wieku, odrestaurowany po zniszczeniach z II wojny światowej w roku 1952.
    • Wedekindhaus
  • Katedra (Mariendom) z IX wieku ze słynnymi drzwiami biskupa Bernwarda, wykonanymi z brązu (ok. 1015). Zniszczona w 1945, zrekonstruowana krótko po wojnie. W 1985 katedra została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO
  • Kościół Świętego Michała (Michaeliskirche) – wczesnoromański kościół zbudowany w latach 1010-1022. Unikatowy przykład architektury ottońskiej. W 1985 kościół został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO
  • Kościół św. Godeharda (Godehardikirche) – romański, z XI wieku
  • Kościół św. Andrzeja (Andreaskirche) – kościół z XII wieku. Najwyższy kościół w Dolnej Saksonii, którego wieża ma wysokość 114,5 m.

Osoby[edytuj | edytuj kod]

urodzone w Hildesheim[edytuj | edytuj kod]

związane z miastem[edytuj | edytuj kod]

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zielpunkt 52092 N 09571 O, Der Raum Hildesheim im Luftkrieg 1939-1945, Hermann Meyer-Hartmann, wydanie z roku 1985, wydawnictwo Bernward Verlag GmbH, Hildesheim
  2. Hildesheim, Menno Aden i Andreas Hartmann, wydanie drugie z roku 1997, wydawnictwo Verlag Gebrüder Gerstenberg, Hildesheim