Emys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Emys[1]
A.M.C. Duméril, 1806[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – E. blandingii
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Rząd żółwie
Podrząd żółwie skrytoszyjne
Nadrodzina Testudinoidea
Rodzina żółwie błotne
Rodzaj Emys
Typ nomenklatoryczny

Testudo europaea Schneider, 1783 (= Testudo orbicularis Linnaeus, 1758)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Emysrodzaj żółwia z rodziny żółwi błotnych (Chelydridae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Afryce (Tunezja, Algieria i Maroko) i Eurazji (Portugalia, Hiszpania, Francja, Niemcy, Łotwa, Litwa, Białoruś, Ukraina, Polska, Słowacja, Austria, Szwajcaria, Włochy, Słowenia, Węgry, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Albania, Grecja, Macedonia, Bułgaria, Serbia, Rumunia, Mołdawia, Rosja, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Turcja, Syria, Iran, Turkmenistan i Kazachstan)[8][9].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Emys: gr. εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[10].
  • Hydrone: gr. ὑδραινω hudrainō „być w wodzie, kąpać się”[11]. Gatunek typowy: Testudo orbicularis Linnaeus, 1758.
  • Emyda: gr. εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[10]. Nazwa zastępcza dla Emys A.M.C. Duméril, 1806.
  • Lutremys: łac. lutra „wydra”[12]; gr. εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[10]. Gatunek typowy: Testudo europaea Schneider, 1783 (= Testudo orbicularis Linnaeus, 1758).
  • Emydoidea: gr. εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[10]; ιδεα idea „forma, kształt”[13]. Gatunek typowy: Cistudo blandingii Holbrook, 1838.
  • Neoemys: gr. νεος neos „nowy”[14]; rodzaj Emys A.M.C. Duméril, 1806. Nazwa zastępcza dla Emydoidea J.E. Gray, 1870.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[8]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Emys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. L.F. Froriep: C. Dumeril’s, Doctors und Professors an der medicinischen Schule zu Paris, Analytische Zoologie, aus dem französischen, mit zusätzen. Weimar: Im Verlage des Landes-Industrie-Comptoirs, 1806, s. 77. (niem.)
  3. C.S. Rafinesque. Prodrono di Erpetologia Siciliana. „Specchio delle scienze, o, Giornale enciclopedico di Sicilia”. 2 (9), s. 66, 1814 (wł.). 
  4. C.S. Rafinesque. Description of two new genera of soft shell turtles of North America. „Atlantic Journal and Friend of Knowledge”. 1, s. 64, 1832 (ang.). 
  5. J.E. Gray: Catalogue of the tortoises, crocodiles, and amphisbaenians, in the collection of the British Museum. London: The Trustees, 1844, s. 31. (ang.)
  6. J.E. Gray: Supplement to the catalogue of shield reptiles in the collection of the British Museum. Cz. 1: Testudinata (Tortoises). With Figures of the Skulls of 36 Genera. London: The Trustees, 1870, s. 19. (ang.)
  7. W.A. Lindholm. Revidiertes Veneichnis der Gattungen der rezenten Schildkroten nebst Notizen zur Nomenklatur einiger Arten.. „Zoologischer Anzeiger”. 81, s. 282, 1929 (niem.). 
  8. a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Emys (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2019-11-30].
  9. R. Midtgaard: Emys (ang.). RepFocus. [dostęp 2019-11-30].
  10. a b c d Jaeger 1944 ↓, s. 81.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 106.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 128.
  13. Jaeger 1944 ↓, s. 109.
  14. Jaeger 1944 ↓, s. 145.
  15. W. Juszczyk: Gady i płazy. Wyd. 2. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 245, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0043-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)