Mauremys

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mauremys[1]
J.E. Gray, 1869[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – żółw kaspijski (M. caspica)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Rząd żółwie
Podrząd żółwie skrytoszyjne
Nadrodzina Testudinoidea
Rodzina batagurowate
Rodzaj Mauremys
Typ nomenklatoryczny

Emys fuliginosus J.E. Gray, 1860 (= Emys leprosa Schweigger, 1812)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Mauremysrodzaj żółwia z rodziny batagurowatych (Geoemydidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w północnej Afryce ( Libia, Tunezja, Algieria i Maroko), południowej Europie (Portugalia, Hiszpania, Francja, Chorwacja, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Albania, Grecja, Cypr, Macedonia Północna i Bułgaria) i Azji (Rosja, Gruzja, Armenia, Azerbejdżan, Turcja, Syria, Liban, Izrael, Jordania, Arabia Saudyjska, Bahrajn, Kuwejt, Irak, Iran, Turkmenistan, Chińska Republika Ludowa, Tajwan, Wietnam, Korea Północna, Korea Południowa i Japonia)[9][10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Mauremys: łac. mauros „czarny, ciemny”[11]; εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[12].
  • Emmenia: etymologia niejasna, J.E. Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[3]. Gatunek typowy: Emys grayi Günther, 1869 (= Testudo caspica Gmelin, 1774).
  • Eryma: etymologia niejasna, J.E. Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[3], być może od gr. ερυμα eruma „ochrona, zasłona”[13]. Gatunek typowy: Emys laticeps J.E. Gray, 1854 (= Emys leprosa Schweigger, 1812); młodszy homonim Eryma Meyer, 1840 (Crustacea).
  • Ocadia: etymologia niejasna, J.E. Gray nie wyjaśnił znaczenia nazwy rodzajowej[4]. Gatunek typowy: Emys sinensis J.E. Gray, 1834.
  • Cathaiemys: niem. Cathay (pol. Kataj), nazwa nadana przez Europejczyków Chinom w średniowieczu; εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[5]. Gatunek typowy: Emys muticus Cantor, 1842.
  • Pseudocadia: gr. ψευδος pseudos „fałszywy”; rodzaj Ocadia J.E. Gray, 1870[6]. Gatunek typowy: Testudo anyangensis Ping, 1930 (= Emys sinensis J.E. Gray, 1834).
  • Chinemys: ang. China „Chiny”; εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[7]. Gatunek typowy: Emys reevesii (J.E. Gray, 1831).
  • Annamemys: Annam, Indochiny Francuskie (obecnie środkowy Wietnam); εμυς emus, εμυδος emudos „żółw wodny”[8]. Gatunek typowy: Annamemys merkleni Bourret, 1939 (= Cyclemys annamensis Siebenrock, 1903).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Dwa niedawno opisane gatunki z rodzaju Mauremys okazały się hybrydami: Mauremys iversoni z Fujian w Chińskiej Republice Ludowej opisany przez Pritcharda i McCorda w 1991 okazał się być hybrydą pomiędzy Mauremys mutica i Cuora trifasciata natomiast Mauremys pritchardi opisany przez McCorda w 1997 roku okazał się być hybrydą pomiędzy Mauremys mutica i Mauremys reevesii [14]. Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mauremys, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.E. Gray. Report on two collections of Indian reptiles. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1869, s. 500, 1869 (ang.). 
  3. a b c d Gray 1870 ↓, s. 38.
  4. a b Gray 1870 ↓, s. 35.
  5. a b Lindholm 1931 ↓, s. 29.
  6. a b Lindholm 1931 ↓, s. 30.
  7. a b M.A. Smith: The Fauna of British India, including Ceylon and Burma. Reptilia and Amphibia. Cz. 1: Loricata, Testudines. London: Taylor and Francis, 1931, s. xxvii, 116. (ang.)
  8. a b R.-L. Bourret. Notes herpétologiques sur l’Indochine française. XVIII. Reptiles et batraciens reçus au Laboratoire des Sciences Naturelles de l’Université au cours de l’année 1939. Descriptions de quatre espèces et d’une variété nouvelles. „Annexe au Bulletin Générale de l’Instruction Publique”. 1939 (4), s. 15, 1939 (fr.). 
  9. a b P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Mauremys (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2020-09-18].
  10. R. Midtgaard: Mauremys (ang.). RepFocus. [dostęp 2020-09-18].
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 132.
  12. Jaeger 1944 ↓, s. 81.
  13. R.W. Brown: Composition of scientific words; a manual of methods and a lexicon of materials for the practice of logotechnics. Washington: Published by the author, 1954, s. 308. (ang.)
  14. U. Fritz & F. Havas. Checklist of Chelonians of the World. „Vertebrate Zoology”. 57 (2), s. 228, 2007 (ang.). 
  15. a b Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 363, 366. ISBN 83-01-14344-4.
  16. B. Kala, A. Kepel, W. Solarz & M. Więckowska: Program postępowania z inwazyjnymi gatunkami żółwi na terenie Polski. Poznań: Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2015, s. 28. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]