Eric Woodward

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eric Woodward
Lieutenant General Lieutenant General
Data i miejsce urodzenia 1899-07-2121 lipca 1899
Hay
Data i miejsce śmierci 1967-12-2929 grudnia 1967
Sydney
Przebieg służby
Lata służby 1920-1957
Siły zbrojne Australian Army
Stanowiska zastępca szefa Sztabu Generalnego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca gubernator Nowej Południowej Walii
Odznaczenia
UK Royal Victorian Order ribbon.svg Krzyż Kawalerski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (wojskowy) Krzyż Komandorski Orderu Św. Michała i Św. Jerzego (Wielka Brytania) Africa Star (Wielka Brytania) 1939–1945 Star (Wielka Brytania) Defence Medal (Wielka Brytania) War Medal 1939–1945 z okuciem Mentioned in Despatches (Wielka Brytania) King George VI Coronation Medal

Eric Woodward (ur. 21 lipca 1899 w Hay, zm. 29 grudnia 1967 w Sydney) – australijski żołnierz, generał, w latach 1957–1965 gubernator Nowej Południowej Walii.

Życiorys[edytuj]

Młodość i kariera wojskowa[edytuj]

Był trzecim dzieckiem hodowcy bydła. Pomimo znakomitych wyników w nauce nie mógł pójść na cywilne studia z powodu braku pieniędzy na czesne. Udało mu się jednak dostać na bezpłatne studia w Royal Military College w Duntroon, szkole oficerskiej Australian Army. Opuścił ją w 1920 w stopniu porucznika. W 1925 przeszedł do Royal Australian Air Force i uzyskał uprawnienia pilota wojskowego. W 1928 zdecydował się jednak na powrót do wojsk lądowych. W tym samym roku otrzymał awans na kapitana. Po okresie pracy na stanowiskach oficerskich w różnych australijskich jednostkach, w 1937 został wysłany na studia sztabowe do Anglii. Tam zastała go II wojna światowa, w związku z czym z marszu znalazł się w składzie australijskiego kontyngentu w Europie, zaś w kwietniu 1940 trafił na Bliski Wschód. Brał udział w kampanii greckiej, w operacji Exporter, a także w pierwszej i II bitwie pod El Alamein.

W 1943 powrócił do Australii, gdzie pełnił szereg stanowisk dowódczych średniego szczebla. W tym samym roku został brygadierem (pułkownikiem). W latach 1945-46 służył na Molukach. W latach 1948–1949 odbywał studia w Imperial Defence College w Londynie, zarazem służąc w dziale wojskowym Wysokiej Komisji (ambasady) Australii w Wielkiej Brytanii. Po powrocie do kraju został zadysponowany do kwatery głównej wojsk lądowych w Melbourne, gdzie odpowiadał za reformę służby zasadniczej. W latach 1950–1951 podlegał bezpośrednio premierowi Australii Robertowi Menziesowi jako szef specjalnej grupy mającej przygotować plan na działania na wypadek, gdyby planowana przez Menziesa delegalizacja Komunistycznej Partii Australii spowodowała masowe strajki i inne niepokoje społeczne. W 1951 otrzymał awans generalski i zarazem stanowisko zastępcy szefa sztabu generalnego sił zbrojnych Australii. Odmówił jednakże kandydowania na szefa sztabu generalnego, zamiast tego wolał objąć stanowisko głównodowodzącego wschodnim okręgiem wojskowym. W 1957 przeszedł w stan spoczynku.

Gubernator Nowej Południowej Walii[edytuj]

1 sierpnia 1957 objął w dużej mierze ceremonialny urząd gubernatora Nowej Południowej Walii. Był drugim w historii Australijczykiem na tym stanowisku (wcześniej pełniły je osoby przysłane z Wielkiej Brytanii), ale jednocześnie pierwszym gubernatorem urodzonym w samej Nowej Południowej Walii. W 1964 przez dwa i pół miesiąca był p.o. gubernatora generalnego Australii, w czasie gdy lord De L'Isle przebywał poza krajem. Zakończył urzędowanie pierwszego dnia sierpnia 1965, po czym przeszedł na emeryturę.

Emerytura i śmierć[edytuj]

Jako emeryt Woodward zamieszkał w północnej części Sydney. Zmarł 29 grudnia 1967 w wieku 68 lat, otrzymał pogrzeb z honorami państwowymi i pełnym ceremoniałem wojskowym. Pozostawił żonę i dwoje dzieci. Jego syn Edward Woodward w latach 1976–1981 kierował służbą specjalną Australian Security Intelligence Organisation, a później był sędzią federalnym.

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj]

W 1941 otrzymał wojskowy Order Imperium Brytyjskiego klasy Oficer, zaś w 1952 został awansowany do klasy Komandor. W 1956 został kawalerem Orderu Łaźni. W 1958 otrzymał Order św. Michała i św. Jerzego klasy Rycerz Komandor, co uprawniało go do tytułu Sir. W 1963 został Rycerzem Komandorem Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego. Był również doctorem honoris causa Uniwersytetu w Sydney, University of New South Wales oraz University of New England.

Bibliografia[edytuj]