Ernst Busch (oficer)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ernst Busch
Ilustracja
Feldmarszałek Ernst Busch, maj 1944
feldmarszałek feldmarszałek
Data i miejsce urodzenia 6 lipca 1885
Essen-Steele
Data i miejsce śmierci 17 lipca 1945
Aldershot
Przebieg służby
Lata służby 1904−1945
Siły zbrojne Kaiserstandarte.svg Armia Cesarstwa Niemieckiego
War Ensign of Germany (1921-1933).svg Reichswehra
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Stanowiska dowódca:
16 Armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
D-PRU EK 1914 2 Klasse BAR.svg D-PRU EK 1914 1 Klasse BAR.svg D-PRU Hohenzollern Order BAR.svg DEU EK 1 Klasse BAR.svg DEU EK 2 Klasse BAR.svg DEU EK Ritter oak BAR.svg

Ernst Busch (ur. 6 lipca 1885, zm. 17 lipca 1945) – niemiecki feldmarszałek z czasów II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Essen-Steele w Niemczech jako syn dyrektora sierocińca. Uczęszczał do szkoły kadetów. Do armii wstąpił w 1904 roku i w czasie I wojny światowej służył na froncie zachodnim. W 1918 roku odznaczony został orderem Pour le Mérite. Po wojnie pozostał w wojsku i został Inspektorem Oddziałów Transportowych. W 1930 otrzymał promocję na stopień na podpułkownika i objął dowództwo 9 Pułku Piechoty. Od 1933 pułkownik.

W kampanii wrześniowej w stopniu generała piechoty dowodził VIII Korpusem jako podkomendny generała Lista. Na froncie zachodnim w 1940 roku dowodził 16 Armią. Za tę kampanię odznaczony został Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego.

Busch wziął udział w Operacji Barbarossa, początkowo jako dowódca 16 Armii. Dowodzone przez niego oddziały zajęły Demiańsk i wzięły udział w blokadzie Leningradu. Następnie Busch zmuszony został do wycofania swoich oddziałów w wyniku ofensywy Armii Czerwonej. Zajął pozycje wzdłuż linii Staraja-Ostaszków i za obronę tej pozycji mianowany został feldmarszałkiem. W latach 1943-1944 dowodził Grupą Armii Środek, ale większość jego oddziałów została zniszczona podczas walk na Białorusi, głównie ze względu na strategiczne błędy Hitlera. W lipcu 1944 roku został odwołany i zastąpiony przez feldmarszałka Modela.

Ponownie objął komendę w marcu 1945 roku. Tym razem dowodził na froncie zachodnim. Trzon jego sił stanowiła 1 Armia Spadochronowa. Oddziały Buscha próbowały bezskutecznie powstrzymać wojska alianckie. 3 maja 1945 roku feldmarszałek Busch poddał się wojskom marszałka Montgomery'ego w okolicach Lüneburga. Busch umarł 17 lipca 1945 roku jako jeniec w obozie w Aldershot w Anglii.

Był flegmatycznym mężczyzną o grubych rysach i wielkiej wytrzymałości fizycznej. Pole bitwy nie było mu obce, (...) jego odwaga również nie budziła wątpliwości (...). Największymi wadami Buscha jako dowódcy [były] brak wyobraźni, mała giętkość umysłu i uległość wobec Hitlera w krytycznych chwilach. Jeśli chodzi o rolę czołgów w bitwie, był wręcz typowym konserwatystą[1].

Przypisy

  1. Newton Steven H., Feldmarszałek Walther Model. Ulubiony dowódca Hitlera, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2007, str. 63