Eugeniusz Rzewuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Rzewuski
Data i miejsce urodzenia 19 listopada 1944
Lublin
Rodzaj działalności afrykanista, wykładowca, dyplomata
Ambasador RP w Angoli
Okres urzędowania od 2003
do 2006
Poprzednik Andrzej Braiter
Następca Piotr Myśliwiec
Chargé d’affaires RP w Tanzanii
Okres urzędowania od 1995
do 1999
Następca Roman Strzemiecki

Eugeniusz Rzewuski (ur. 19 listopada 1944 w Lublinie[1]) – polski afrykanista i dyplomata, specjalista od języków suahili i bantu oraz społecznej i kulturowej tematyki Afryki portugalskojęzycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent afrykanistyki Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1967 został zatrudniony w Zakładzie Języków i Kultur Afryki. Doktorat obronił w 1972. W latach 19771983 pracował na Uniwersytecie Eduardo Mondlane w Maputo w Mozambiku, gdzie utworzył ośrodek badań nad językami tego kraju. Był wieloletnim pracownikiem Katedry Języków i Kultur Afryki w Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Przewodniczący Polskiego Towarzystwa Afrykanistycznego (2009–2012)[2]. Jest autorem szeregu książek i artykułów poświęconych językom i kulturom Afryki[3].

W latach 20032006 był ambasadorem RP w Luandzie (Angola), w latach 19951999 sprawował też funkcję polskiego Chargé d’affaires w Tanzanii.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Azania Zamani. Mity, legendy i tradycje ludów Afryki Wschodniej, Warszawa: ISKRY, 1978.
  • Wstęp do Afrykanistyki, Warszawa: WUW, 1994.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]