Explorer 24

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Explorer 24
Explorer 24.jpg
Inne nazwy Air Density AD-C, Air Density Explorer ADE-C, S-56C, S00931
Indeks COSPAR 1964-076A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Rakieta nośna Scout X-4
Miejsce startu Vandenberg, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 530[1] km
Apogeum 2498[1] km
Okres obiegu 116,30[1] min
Nachylenie 81,40[1]°
Czas trwania
Początek misji 21 listopada 1964[1] (17:09:39 UTC)
Powrót do atmosfery 18 października 1968[1]
Wymiary
Kształt cylindryczny
Wymiary śr. 3,6 m
Masa całkowita 8,6 kg

Explorer 24amerykański satelita programu Explorer, drugi (po Explorerze 19) z serii ADE - nadmuchiwanych balonów do badania gęstości atmosfery. Wyniesiony wraz z satelitą Explorer 25.

Budowa i działanie[edytuj]

Bliźniaczy względem balonów Explorer 9 i Explorer 19. Wykorzystywał opór aerodynamiczny stawiany przez symetryczną powierzchnię statku do badania atmosfery. Statek składał się z dwóch półkul cienkiej folii aluminiowej połączonych mylarową taśmą. Złożony i pusty balon - umieszczony w rakiecie - miał kształt walca o wymiarach 21,6 na 48,3 cm. Po wystrzeleniu nadmuchany był azotem z butli i odrzucony od ostatniego członu rakiety mechaniczną sprężyną. W środku umieszczono również akumulator ładowany przez ogniwo słoneczne, znajdujące się na powierzchni balonu. Powierzchnię równomiernie pokrywały kropki białej farby (o średnicy 5,1 cm), które miały zapewniać stabilizację temperatury satelity. W balonie znajdował się również nadajnik radiowy na częstotliwości 136,62 MHz, o mocy 15 mW, umożliwiający śledzenie satelity. Antenę nadajnika stanowił sam balon.

Przypisy

  1. a b c d e f Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957-1972. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 301.

Bibliografia[edytuj]

  1. Encyclopedia Astronautics (ang.)
  2. Jonathan's Space Home Page (ang.)
  3. NSSDC Master Catalog (ang.)
  4. Space 40 (cz.)