Explorer 21

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Explorer 21
Explorer 21 IMP-B.jpg
Inne nazwy Interplanetary Monitoring Platform IMP-B, IMP 2, S00889
Indeks COSPAR 1964-060A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Rakieta nośna Thor Delta C
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 917 km
Apogeum 94 288 km
Okres obiegu 2080 min
Nachylenie 33,70°
Mimośród 0,864778
Czas trwania
Początek misji 4 października 1964[1] (03:45[2] UTC)
Koniec misji 13 października 1965
Powrót do atmosfery styczeń 1966[1]
Wymiary
Masa całkowita 135 kg

Explorer 21 (również: Interplanetary Monitoring Platform IMP-B) – amerykański satelita programu Explorer, drugi z serii Interplanetary Monitoring Platform. Wykonywał badania przestrzeni międzyplanetarnej, plazmy, promieni kosmicznych, pól magnetycznych i cząstek energetycznych w polach magnetycznych.

Explorer 21 na orbicie Ziemi - wizualizacja

Zbudowany przez Centrum Lotów Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda. Zasilany akumulatorami chemicznymi i bateriami słonecznymi.

Początkowe parametry lotu statku: apogeum – 94 288, o godzinie 12:00 czasu lokalnego, prędkość obrotowa 14,6 obr./min, kierunek osi obrotu na sferze niebieskiej: 41,4° rektascensji, -47,4° deklinacji.

Normalna sekwencja telemetrii trwała 81,9 s i składała się z 796 bitów danych. Co trzecią sekwencję nadawana była sekwencja danych analogowych z magnetometru, trwająca również 81,9 sekund.

Statek miał prędkość obrotową niższą od planowanej. Niespełnione zostały też założenia dotyczące orbity (osiągnięte apogeum orbity było ponad dwukrotnie mniejsze niż planowano), co wpłynęło na użyteczność zebranych danych. Statek pracował normalnie przesyłając dane przez pierwsze cztery i szósty miesiąc misji. W pozostałym czasie transmisje danych były sporadyczne. Ostatnia transmisja miała miejsce 13 października 1965.

Statek spłonął przy ponownym wejściu w atmosferę ziemską w styczniu 1966.

Ładunek[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957-1972. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 300.
  2. Czas za Jonathan's Space Home Page. NSSDC Master Catalog podaje 03:50.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]