Explorer 18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Explorer 18
Explorer-18 IMP-A.jpg
Inne nazwy Interplanetary Monitoring Platform IMP-A, IMP 1, S-74, S00693
Indeks COSPAR 1963-046A
Zaangażowani bordered NASA
Rakieta nośna Thor Delta C
Miejsce startu Cape Canaveral Air Force Station, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 4395 km
Apogeum 192 003 km
Okres obiegu 5606 min
Nachylenie 35,2°
Mimośród 0,896942
Czas trwania
Początek misji 27 listopada 1963 (02:30:01 UTC)
Koniec misji 10 maja 1965
Powrót do atmosfery grudzień 1965[1]
Wymiary
Masa całkowita 62 kg

Explorer 18amerykański satelita programu Explorer, pierwszy z serii Interplanetary Monitoring Platform, IMP. Wykonywał badania przestrzeni międzyplanetarnej, plazmy, promieni kosmicznych, pół magnetycznych i cząstek energetycznych w polach magnetycznych.

Naukowiec sprawdza satelitę Explorer 18

Początkowe parametry lotu statku: apogeum – 4395 km, o godzinie 10:20 czasu lokalnego, prędkość obrotowa 22 obr./min, kierunek osi obrotu na sferze niebieskiej: 115° rektascensji, -25° deklinacji.

Wystrzelenie satelity Explorer 18

Normalna sekwencja telemetrii trwała 81,9 s i składała się z 796 bitów danych. Co trzecią sekwencję nadawana była sekwencja danych analogowych z magnetometru, trwająca również 81,9 s.

Statek pracował normalnie do 30 maja 1964. Następnie z przerwami do 10 maja 1965, po czym zaprzestano jego użytkowania. Najbardziej użyteczne dane zostały odebrane do 30 maja 1964.

Zbudowany przez Centrum Lotów Kosmicznych imienia Roberta H. Goddarda. Zasilany akumulatorami chemicznymi i bateriami słonecznymi.

Ładunek[edytuj]

Przypisy

  1. Edmund Staniewski, Ryszard Pawlikowski: 15 lat podboju kosmosu 1957-1972. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 295.

Bibliografia[edytuj]