Fidel Martínez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fidel Martínez
Ilustracja
Imię i nazwisko Fidel Francisco Martínez Tenorio
Data i miejsce
urodzenia
15 lutego 1990
Shushufindi,  Ekwador
Pseudonim „Poja”, „Neymar
Pozycja Pomocnik
Wzrost 180 cm
Masa ciała 77 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Pumas UNAM
Numer 9
Kariera juniorska
2002–2008
2008
2008–2009
Caribe Junior
Independiente del Valle
Cruzeiro
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2009–2010
2010
2010–2012
2012–2014
2014–2015
2015–
Cruzeiro
Caldense (wyp.)
Deportivo Quito
Tijuana
UdeG
Pumas UNAM
0 (0)
0 (0)
50 (12)
56 (14)
31 (10)
38 (7)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2007
2007–2009
2008–
 Ekwador U-17
 Ekwador U-20
 Ekwador
2 (0)
? (0)
29 (7)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 1 lipca 2016.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 1 lipca 2016.

Fidel Francisco Martínez Tenorio (ur. 15 lutego 1990 w Shushufindi) – ekwadorski piłkarz z obywatelstwem meksykańskim występujący na pozycji lewego skrzydłowego, obecnie zawodnik meksykańskiego Pumas UNAM.

Kariera klubowa[edytuj]

Martínez w wieku dwunastu lat rozpoczął treningi w słynnej akademii piłkarskiej CD Caribe Junior z miasta Nueva Loja (której wychowankami są między innymi Antonio Valencia i Enner Valencia). Tam spędził sześć lat, będąc czołowym młodym zawodnikiem w kraju; występował w reprezentacji prowincji Sucumbíos i był powoływany do juniorskich kadr Ekwadoru. W marcu 2008 przeniósł się do uznawanej za czołową w Ekwadorze szkółki juniorskiej drugoligowego wówczas zespołu Independiente del Valle, w której terminował jednak tylko przez pięć miesięcy – wskutek udanych występów w reprezentacji wkrótce zainteresowanie jego zatrudnieniem znacząco wzrosło, zarówno ze strony klubów ekwadorskich, jak i zagranicznych. W sierpniu 2008 podpisał kontrakt z brazylijskim Cruzeiro EC, jednak nie potrafił się przebić do pierwszego składu ekipy z Belo Horizonte. W styczniu 2010 na zasadzie kilkumiesięcznego wypożyczenia przeszedł do grającego w lidze stanowej zespołu AA Caldense, w którym również nie rozegrał żadnego oficjalnego spotkania.

W lutym 2010 Martínez powrócił do ojczyzny, podpisując umowę z ówczesnym mistrzem Ekwadoru – stołecznym Deportivo Quito. Pierwsze siedem miesięcy spędził w rezerwach, po czym jako dwudziestolatek został włączony do pierwszego zespołu przez szkoleniowca Carlosa Sevillę. W ekwadorskiej Serie A zadebiutował 16 października 2010 w wygranym 1:0 spotkaniu z El Nacional, zaś premierowego gola w najwyższej klasie rozgrywkowej strzelił 6 listopada tego samego roku w wygranej 2:0 konfrontacji z Espoli. Kilka tygodni później mimo młodego wieku wywalczył sobie niepodważalne miejsce w wyjściowym składzie, zostając jednym z wyróżniających się skrzydłowych rozgrywek. W sezonie 2011 zdobył z drużyną prowadzoną przez argentyńskiego trenera Carlosa Ischię tytuł mistrza Ekwadoru, tworząc skuteczny ofensywny tercet z Julio Bevacquą i Matíasem Alustizą. Ogółem w barwach Deportivo spędził dwa lata.

Latem 2012 Martínez został piłkarzem meksykańskiego Club Tijuana, w którego barwach 20 lipca 2012 w wygranym 2:0 meczu z Pueblą zadebiutował w tamtejszej Liga MX. Początkowo pełnił rolę rezerwowego, by po kilku miesiącach zostać kluczowym graczem drużyny Antonio Mohameda. Pierwszą bramkę w lidze meksykańskiej strzelił 25 listopada tego samego roku w wygranym 3:0 pojedynku z Leónem, a już w swoim pierwszym, jesiennym sezonie Apertura 2012 wywalczył z Tijuaną pierwsze w historii klubu mistrzostwo Meksyku. Łącznie spędził w zespole z meksykańsko-amerykańskiej granicy dwa lata, po czym zasilił beniaminka najwyższej klasy rozgrywkowej – klub Universidad de Guadalajara. Tam występował przez rok w roli czołowego zawodnika rozgrywek, jednak na koniec kampanii 2014/2015 spadł z Universidadem z powrotem do drugiej ligi. W międzyczasie, w grudniu 2014, otrzymał meksykańskie obywatelstwo w wyniku kilkuletniego zamieszkiwania w tym kraju.

W lipcu 2015 Martínez przeszedł do ekipy Pumas UNAM ze stołecznego miasta Meksyk, gdzie z miejsca zaczął odgrywać czołową rolę w grze ofensywnej. W sezonie Apertura 2015 wywalczył z tą drużyną wicemistrzostwo kraju.

Kariera reprezentacyjna[edytuj]

W marcu 2007 Martínez został powołany przez szkoleniowca Homero Mistrala Valencię do reprezentacji Ekwadoru U-17 na Mistrzostwa Ameryki Południowej U-17. Na ekwadorskich boiskach pełnił jednak wyłącznie rolę rezerwowego – rozegrał zaledwie dwa z dziewięciu możliwych spotkań (z czego jedno w wyjściowym składzie). Jego kadra, pełniąca wówczas rolę gospodarzy turnieju, zajęła wówczas drugie miejsce w pierwszej rundzie, awansując do rundy finałowej. Tam z kolei uplasowała się dopiero na ostatniej, szóstej lokacie, wskutek czego nie zdołała zakwalifikować się na Mistrzostwa Świata U-17 w Korei Płd.

W lipcu 2007 Martínez znalazł się w ogłoszonym przez Sixto Vizuete składzie reprezentacji Ekwadoru U-20 na Igrzyska Panamerykańskie w Rio de Janeiro, gdzie mimo regularnych występów pozostawał jednak głównie rezerwowym dla duetu napastników tworzonego przez Edmundo Zurę i Pablo Ochoę. Ekwadorczycy triumfowali wówczas w męskim turnieju piłkarskim, pokonując w finale Jamajkę (2:1) i zdobyli złoty medal igrzysk. Było to zarazem pierwsze międzynarodowe trofeum w historii ekwadorskiego futbolu. W styczniu 2009 wziął udział w Mistrzostwach Ameryki Południowej U-20, podczas których wystąpił w dwóch z czterech meczów (w obydwóch w pierwszym składzie), nie zdobywając gola. Jego zespół – prowadzony wówczas przez Julio Césara Rosero – zajął czwarte miejsce w pierwszej rundzie, przez co nie zakwalifikował się do rundy finałowej i nie awansował na Mistrzostwa Świata U-20 w Egipcie.

Martínez (nr 9) i Walter Ayoví w czerwcu 2015 podczas meczu towarzyskiego z Panamą (4:0)

W seniorskiej reprezentacji Ekwadoru Martínez zadebiutował za kadencji selekcjonera Sixto Vizuete, 17 grudnia 2008 w wygranym 1:0 meczu towarzyskim z Iranem i w tym samym spotkaniu strzelił także pierwszą bramkę w kadrze narodowej. Na kolejne występy w kadrze musiał czekać przez kolejne pięć lat, kiedy to został powołany przez Reinaldo Ruedę na zakończone powodzeniem eliminacji do Mistrzostw Świata 2014, podczas których pełnił jednak rolę rezerwowego i rozegrał jedno z szesnastu spotkań. W 2014 roku znalazł się w składzie na Mistrzostwa Świata w Brazylii, gdzie jednak nie zanotował żadnego występu, natomiast Ekwadorczycy odpadli wówczas z mundialu już w fazie grupowej. W 2015 roku został powołany przez Gustavo Quinterosa na rozgrywany w Chile turniej Copa América – tam pełnił z kolei rolę podstawowego gracza ekwadorskiego zespołu, występując we wszystkich trzech spotkaniach (w dwóch z nich w wyjściowej jedenastce), a jego drużyna odpadła z rozgrywek w fazie grupowej.

W 2016 roku Martínez wziął udział w jubileuszowej, rozgrywanej na amerykańskich boiskach edycji turnieju Copa América. Tam nie potrafił wygrać rywalizacji o miejsce na skrzydłach z Antonio Valencią i Jeffersonem Montero; zanotował trzy z czterech spotkań (wszystkie po wejściu z ławki), a Ekwadorczycy ulegli w ćwierćfinale gospodarzom – USA (1:2).

Statystyki kariery[edytuj]

Klubowe[edytuj]

Martínez jako zawodnik Tijuany w lipcu 2012
Klub Sezon Kraj Rozgrywki Liga Puchar kraju Międzynarodowe Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Caldense 2010 Brazylia 0 0 0 0
Deportivo Quito Ekwador Serie A 9 1 9 1
2011 Ekwador 30 9 CS 2 0 32 9
2012 Ekwador 11 2 CL 8 3 19 5
Tijuana 2012–2013 Meksyk Liga MX 23 4 7 2 CL 10 4 40 10
2013–2014 Meksyk 33 10 LMC 6 1 39 11
UdeG 2014–2015 Meksyk 31 10 2 1 33 11
UNAM 2015–2016 Meksyk 38 7 CL 9 3 47 10
2016–2017 Meksyk 0 0 LMC 0 0 0 0
Ogółem
Brazylia 0 0 0 0
Ekwador 50 12 CS + CL 10 3 60 15
Meksyk 125 31 9 3 CL + LMC 25 8 159 42
Ogółem 175 43 9 3 CS + CL + LMC 35 11 219 57

Legenda:

Reprezentacyjne[edytuj]

Martínez (w wyskoku) w czerwcu 2015 podczas meczu towarzyskiego z Panamą (4:0)
Reprezentacja Kraj Rok Towarzysko Eliminacje Turnieje Ogółem
Mecze Gole Mecze Gole Rozgrywki Mecze Gole Mecze Gole
Ekwador Ekwador 2008 2 1 2 1
Ekwador 2009 0 0
Ekwador 2010 0 0
Ekwador 2011 0 0
Ekwador 2012 0 0
Ekwador 2013 2 0 1 0 3 0
Ekwador 2014 5 1 5 1
Ekwador 2015 5 3 4 2 CA 3 0 12 5
Ekwador 2016 4 0 CA 3 0 7 0
Ogółem 14 5 9 2 CA 6 0 29 7

Legenda:

Bibliografia[edytuj]