Góry Kisuckie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Góry Kisuckie
Terchová, Pupov MF1.jpg
Pupov, widok z Terchovej
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Karpaty Zachodnie
Podprowincja Zewnętrzne Karpaty Zachodnie
Makroregion Beskidy Zachodnie
Mezoregion Góry Kisuckie
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Słowacja:
- kraj żyliński
Dolina Varínki i Góry Kisuckie

Góry Kisuckie (także Góry Kysuckie, 513.56; słow. Kysucká vrchovina) – pasmo górskie w środkowej Słowacji. Najwyższym szczytem jest Pupov (1096 m)[1].

Regionalizacja[edytuj | edytuj kod]

Inne są poglądy polskich i słowackich geografów na położenie tego pasma w Karpatach. Według opracowanej przez Jerzego Kondrackiego regionalizacji fizycznogeograficznej Karpat należy ono do łańcucha Beskidów Zachodnich w Zewnętrznych Karpatach Zachodnich[1], według słowackiej regionalizacji natomiast Góry Kisuckie należą do pasma Stredné Beskydy w obrębie Wewnętrznych Karpat Zachodnich[2].

Według polskiej regionalizacji na południu dolina Varínki oddziela Góry Kisuckie od Małej Fatry, na zachodzie dolina Kisucy od Jaworników, na północy Bystrica i jej dopływ Harvelka oddzielają je od Beskidów Kisuckich. Od wschodu Góry Kisuckie sąsiadują z Magurą Orawską, a granicę tworzą górne biegi Zázrivki i Białej Orawy[1][3]. Według słowackiej regionalizacji sytuacja na wschodzie jest bardziej skomplikowana; Góry Kisuckie sąsiadują tutaj nie tylko z Magurą Orawską, ale także z regionami Podbeskydská vrchovina i Oravské Beskydy[2].

Geomorfologia[edytuj | edytuj kod]

Na południowym zachodzie Góry Kisuckie opadają w Kotlinę Żylińską, na wschodzie wysokości bezwzględne pasma rosną i pasmo przechodzi w Magurę Orawską[3].

Pod względem morfologicznym i geologicznym pasmo składa się z dwóch części: północnej, niższej, zbudowanej z fliszu magurskiego i południowej, wyższej, zbudowanej ze skał Pienińskiego Pasa Skałkowego. Pasmo nie stanowi wyraźnego grzbietu, lecz zespół kopców z płaskimi wierzchowinami podzielonych głębokimi dolinami erozyjno-denudacyjnymi[1]. Dzieli się na części: Kysucké bradlá, Vojenné, Bystrická brázda i Krásňanská kotlina. Najwyższe szczyty leżą w części południowej: Pupov - 1096 m, Ľadonhora - 999 m, Mravečník - 992 m, Okrúhlica, Magura - 921 m, Steny - 887 m, Veľké Vreteno 821 m, Straník 769 m[3].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Klimat Gór Kisuckich jest chłodny. Przeciętne temperatury stycznia wynoszą -3 - –7 °C, lipca - 12-16 °C, liczba dni z pokrywą śnieżną - 120-160 rocznie.

Góry Kisuckie są porośnięte lasami iglastymi z udziałem buka. Lasy porastają głównie zbocza, w dolinach i w partiach szczytowych zostały wycięte. Północną połowę pasma zajmuje park krajobrazowy Chránená krajinná oblasť Kysuce (655 km², założony w 1984) z rezerwatami przyrody Klokočovské skálie i Kysucká brána.

Widok z Małego Rozsutca na Góry Kysuckie i Beskid Żywiecki
Widok z Małego Rozsutca na Góry Kysuckie i Beskid Żywiecki

Przypisy

  1. a b c d Jerzy Kondracki: Karpaty, wydanie drugie poprawione. Warszawa: WSiP, 1989. ISBN 83-02-04067-3.
  2. a b Geomorfologické členenie Slovenska (słow.). [dostęp 2014-05-20].
  3. a b c Turystyczna i satelitarna mapa Słowacji. [dostęp 2014-04-01].