Galindia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krainy Prus

Galindia – jedna z krain leżących w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Galindów.

Historia[edytuj]

Pierwsza znana wzmianka źródłowa o tej krainie pochodzi od geografa Ptolemeusza, który w II w. n. e. na obszarze obecnych ziem pruskich wymienił Galindów i Sudowów (Jaćwingów). Według legendy spisanej przez Szymona Grunaua nazwa plemienia pochodzi od Galindo, siódmego syna Wejdewuta. Na granicy z Mazowszem Galindo wybudował swój gród określany jako Galingenberg. Galindowie mieli prowadzić ciągłe walki z Mazowszanami, co doprowadziło do takiego wyludnienia, że w czasie podboju krzyżackiego Galindia była prawie bezludna, a resztki Galindów zostały zasymilowane przez Mazurów. Według Piotra z Dusburga Galindia została wyludniona na skutek napadu Jaćwingów. Ci ostatni najechali Galindię dowiedziawszy się o spustoszeniu jej przez wojska polskie, zagarnęli ocalały dobytek, konie, bydło, zabili starców, biorąc do niewoli kobiety i dzieci.

W 1335 r. w okolicach Olsztyna Krzyżacy zaczęli akcje kolonizacyjną. Najpierw został założony zameczek Bartążekcampus Bertyngen, który po powstaniu Olsztyna popadł w zapomnienie[1]. W roku 1346 ta część Galindii przypadła Warmii, a pozostała Zakonowi. Z czasem Galindia zakonna stała się znana jako Mazury.

Nazwa[edytuj]

Galindia wzięła nazwę od słowa galas, oznaczającego „kraj położony na końcu świata” – jako że za granicą Galindii nie mieszkało żadne pruskie plemię (kończył się więc pruski kraj).

Terytorium[edytuj]

Kraina była położona nad rzekami Allo (Łyną) oraz Lawoso i ciągnęła się aż do granic Mazowsza. Z przekazów średniowiecznych spisanych w XIV w. Galindia rozciągała się między Barcją a Polską, na Południe – do rzeki Narew, a na Wschodzie aż do ziemi jaćwieskiej. Galindia sąsiadowała z południowego zachodu z Ziemią Sasinów, od północy z Barcją i Nadrowią, ze wschodu z Jaćwieżą. W skład Galindii wchodziła Ziemia Bertingen (Ziemia Bertung, Bartąg – obecnie południowe obrzeża Olsztyna) i Gunlauken. Na południe i wschód rozciągała się w XIII wieku olbrzymia, praktycznie bezludna Wielka Puszcza, zwana Wildnis lub Puszczą Galindzką.

Obecnie teren dawnej Galindii w całości leży na Mazurach i częściowo południowych krańcach Warmii.

Na półwyspie u ujścia rzeki Krutyni do Jeziora Bełdany od 10 lat rekonstruuje się osadę plemienia Galindów, gdzie odtwarza się ich codzienne życie, a w widowiskach historycznych przedstawia się różne zwyczaje i rytuały. (Zobacz: Iznota)

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]