Ziemia Sasinów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ziemia Sasinów (Ziemia sasińska ) - to jedna z krain leżących w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Sasinów, terytorium nad rzekami: Drwęcą i Welem, od wschodu graniczące z Galindią, od północy z Pomezanią. Za czasów Bolesława Krzywoustego, a potem jego synów, na Ziemię sasińską organizowano wyprawy krzyżowe[1] i w tym też czasie powstały polskie grody Klasztorek, Łanioch, Zwiniarz, Gutowo, Nowe Grodziczno, które miały zabezpieczać granicę z Sasinami[2]

Terytorium przetrzebione w walkach z Polakami tak bardzo, że w czasie podboju krzyżackiego w XIII wieku była prawie bezludna. Wkrótce stała się częścią ziem Zakonu Krzyżackiego, a później Prus książęcych, a resztki Sasinów zostały zasymilowane przez Mazurów (zobacz też Mazury). Ziemia Sasinów pokrywała się z południową częścią Prus Górnych oraz częściowo z ziemią lubawską. Obecnie jest to południowo-zachodnia część województwa warmińsko-mazurskiego.

Bibliografia[edytuj]

  • Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.

Przypisy

  1. G. Białuński,Studia z dziejów plemion pruskich i jaćwieskich, Olsztyn 1999, s. 26–27
  2. http://pismo.pruthenia.pl/pruthenia_2/Pruthenia_2_2006_Gr%C4%85%C5%BCawski-K_Z_najnowszych.pdf