Gaszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gaszów
Ruiny kaplicy
Ruiny kaplicy
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Lwówek Śląski
Liczba ludności (III 2011) 81[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0190800
Położenie na mapie gminy Lwówek Śląski
Mapa lokalizacyjna gminy Lwówek Śląski
Gaszów
Gaszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gaszów
Gaszów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Gaszów
Gaszów
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Gaszów
Gaszów
51°09′26″N 15°36′44″E/51,157222 15,612222

Gaszówwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski, na Pogórzu Kaczawskim w Sudetach.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wymieniona w dokumencie jako Godinsdorf (rok 1388). Do roku 1945 nosiła nazwę Gehnsdorf, natomiast do roku 1947 – Godynin. W kierunku na północ od wsi rozpościerają się tereny dawnych wyrobisk złotonośnych, od których najprawdopodobniej wzięła swoją pierwotną nazwę (niem. Gold ins dorf- złoto we wsi). Dzieje wsi związane były od swych początków z majątkiem ziemskim w pobliskiej Skale, do którego należała. Piętnem odbiły się zatem najazdy husyckich hord, grabieże z okresu wojny 30-letniej, wojen śląskich i napoleońskich. W czasie tych ostatnich na terenie Gaszowa dochodziło do starć wojsk francuskich z koalicją antynapoleońską. Jak wynika z rosyjskich dokumentów, 25 i 26 maja 1813 roku przez miejscowość przemieszczały się wojska francuskie (kolejno: VII Korpus gen. Reyniera i VI Korpus gen. Bertranda). W sierpniu tego samego roku stacjonujący w pobliskich Żerkowicach korpus dowodzony przez francuskiego marszałka Auguste Marmonta, by uzupełnić braki w zaopatrzeniu zarekwirował żywność z pobliskich wiosek. Wiadomo, że z samego tylko Gaszowa pozyskano 23 konie, woła, 15 krów i 436 owiec, co pokazuje, że hodowla tych zwierząt była wówczas jednym z podstawowych źródeł utrzymania mieszkańców[2]. Najprawdopodobniej w XIX wieku w wiosce wybudowano niewielką kaplicę, użytkowaną jeszcze do połowy lat 40. ostatniego stulecia. Obecnie kaplica, jak i przylegający do niej cmentarz są mocno zniszczone[3].

Widok ogólny na ruiny cmentarza i kaplicy

Demografia[edytuj | edytuj kod]

W 1786 roku wieś zamieszkiwało 191 mieszkańców. W roku 1825 liczba ta wynosiła już 219 i utrzymywała się na podobnym poziomie przez następne sto lat[4]. Według Narodowego Spisu Powszechnego obecnie (III 2011 r.) liczy tylko 81 stałych mieszkańców[1].

Liczba ludności w latach 1786–2011[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Olczak, Mariusz, 1969-, Kampania 1813 r. : Śląsk i Łużyce, Wydawn. OPPIDUM, 2004, ISBN 83-920174-3-9, OCLC 225564601 [dostęp 2018-12-07].
  3. Mateusz Stanek, Gehnsdorf, nieznana historia Gaszowa, Lwówek Śląski , 15 maja 2017.
  4. Mateusz Stanek, Gehnsdorf, Nieznana historia Gaszowa, 15 maja 2017.
  5. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. Tom 7. Pogórze Kaczawskie. Wrocław: I-BiS, 2002, s. 178-179. ISBN 83-85773-47-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław 2002, ​ISBN 83-85773-47-9
  • Góry i Pogórze Kaczawskie. Skala 1:40 000. Wyd. II. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2004. ISBN 83-88049-02-X.
  • Gehnsdorf, nieznana historia Gaszowa, Mateusz Stanek, Lwówek Śląski 2017