Brunów (powiat lwówecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie lwóweckim. Zobacz też: inne miejscowości o tej samej nazwie.
Brunów
Pałac w Brunowie
Pałac w Brunowie
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat lwówecki
Gmina Lwówek Śląski
Wysokość 180-220 m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 140[1]
Strefa numeracyjna (+48) 75
Kod pocztowy 59-600
Tablice rejestracyjne DLW
SIMC 0190756
Położenie na mapie gminy Lwówek Śląski
Mapa lokalizacyjna gminy Lwówek Śląski
Brunów
Brunów
Położenie na mapie powiatu lwóweckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lwóweckiego
Brunów
Brunów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Brunów
Brunów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Brunów
Brunów
Ziemia51°08′03″N 15°35′03″E/51,134167 15,584167

Brunów (niem. Braunau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski, nad Bobrem, 3 km na północ od Lwówka Śląskiego.

Historia[edytuj]

Brunów funkcjonował jako folwarczna wieś położona nad Bobrem u podnóża Wzniesień Płakowickich. Pierwsza wzmianka o osadzie pochodzi z 1351 r., choć jej początki sięgają XII wieku. W pierwszej połowie XVIII w. wieś stanowiła własność hrabiego Bernharda von Schmettau, który na miejscu dawnego dworu rozpoczął wznoszenie dwukondygnacyjnego pałacu. W 1750 r. sprzedał on majątek okręgowemu komisarzowi powiatu lwóweckiego Philippowi Hermannowi von Sonnenburgowi. Ten w 1786 r. sprzedał majątek baronowi von Hochberg z Plagwitz (Płakowic). Kolejnymi posiadaczami było małżeństwo von Schweinitz[2].

W latach 20. XX w. w pałacu urządzono szkołę sportową dla chłopców (Sportschule Braunau). W czasie II wojny światowej mieścił się tu ośrodek szkoleniowy Hitlerjugend, a od 1944 r. ośrodek szkoleniowy Volkssturmu[2].

W lipcu 1946 r. niemiecka ludność Brunowa została wysiedlona w okolice Hildesheim[2]

Podział administracyjny[edytuj]

W roku 1946 miejscowość została włączona do nowo powstałego województwa wrocławskiego na terenie powojennej Polski. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa jeleniogórskiego.


Demografia[edytuj]

Liczba ludności w latach 1786–2011[3].

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • zespół pałacowy
    • pałac, barokowo-klasycystyczny z drugiej połowy XVIII wieku, przebudowany w 1900 i 1977 r. W czasie II wojny światowej mieścił szkołę sportową Hitlerjugend, a pod jej koniec ośrodek szkoleniowy Volkssturmu
    • oficyna, z XVIII w.
    • kaplica rodziny von Cottenet, z drugiej połowy XIX w.
    • stajnia, z drugiej połowy XIX w.
    • park, jego pozostałości w stylu angielskim, z drugiej połowy XVIII w.

inne zabytki:

  • wozownia

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. a b c Szymon Wrzesiński, Przemysław Popławski: Pogórze Izerskie w cieniu swastyki. Tajne fabryki, ośrodki szkoleniowe i eksterminacja w okresie III Rzeszy, Agencja Wydawnicza CB, Warszawa 2012, ​ISBN 978-83-7339-101-7
  3. Marek Staffa: Słownik geografii turystycznej Sudetów. Tom 7. Pogórze Kaczawskie. Wrocław: I-BiS, 2002, s. 121-125. ISBN 83-85773-47-9.
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 16.9.2012]. s. 118.