George Campbell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
George Campbell
Ilustracja
Portret autorstwa George'a Frederica Wattsa
Data i miejsce urodzenia 30 kwietnia 1823
Ardencaple
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1900
zamek Inveraray
Minister ds. Indii
Okres od 9 grudnia 1868
do 17 lutego 1874
Przynależność polityczna Partia Liberalna
Poprzednik Stafford Northcote
Następca lord Salisbury
Karykatura z Vanity Fair

George John Douglas Campbell, 8. książę Argyll i 1. książę Argyll KG, KT (ur. 30 kwietnia 1823 w zamku Ardencaple, zm. 24 kwietnia 1900 w zamku Inveraray), brytyjski arystokrata, polityk i naukowiec, członek Partii Liberalnej, minister w rządach lorda Aberdeena, lorda Palmerstona, lorda Russella i Williama Ewarta Gladstone’a.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem Johna Campbella, 7. księcia Argyll, i Joan Glassel, córki Johna Glassela. Wykształcenie odebrał w Eton College, na Uniwersytecie St Andrews oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Po śmierci ojca w 1847 r. odziedziczył tytuł 8. księcia Argyll i zasiadł w Izbie Lordów. Wcześniej był tytułowany markizem Lorne. W 1892 r. otrzymał dodatkowo tytuł 1. księcia Argyll w parostwie Zjednoczonego Królestwa. Był kawalerem Orderu Podwiązki (1884) i Orderu Ostu (1856). Był kanclerzem Uniwersytet St Andrews w latach 1851–1900 i rektorem Uniwersytetu Glasgow w latach 1854–1856. Od 1862 r. był Lordem Namiestnikiem Argyllshire.

Szybko dał się poznać jako znakomity mówca. Swoją pierwszą mowę w parlamencie wygłosił podczas debaty o ustawie nadającej równe prawa Żydom. Pisał również pamflety na temat sytuacji Kościoła Szkocji. W 1852 r. został Lordem Tajnej Pieczęci. W latach 1855–1858 był poczmistrzem generalnym. W latach 1859–1866 ponownie był Lordem Tajnej Pieczęci. W 1868 r. został ministrem ds. Indii i pozostał na tym stanowisku do upadku liberalnego rządu w 1874 r. W tym czasie, wbrew opinii władz kolonii, odmówił udzielenia wsparcia szachowi Afganistanu. Szer Ali Chanowi, w walce z Rosjanami, co w najbliższym czasie doprowadziło do wybuchu II wojny brytyjsko-afgańskiej.

W 1880 r. po raz trzeci został Lordem Tajnej Pieczęci. Zrezygnował w 1881 r. w proteście przeciwko poparciu premiera Gladstone’a dla autonomii Irlandii. Kiedy w 1886 r. Gladstone przedstawił Home Rule Bill, Argyll zerwał z Partią Liberalną, ale nie przeszedł do Partii Liberalno-Unionistycznej.

Książę Argyll prowadził również działalność naukową. Zaliczał się do grona największych krytyków teorii ewolucji Charlesa Darwina[1]. Pisywał również na tematy ekonomiczne. Był geologiem-amatorem i członkiem Towarzystwa Królewskiego (od 1851 r.).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

31 lipca 1844 r. w Trentham poślubił lady Elizabeth Sutherland-Leveson-Gower (30 maja 1824 – 25 maja 1878), córkę George'a Sutherlanda-Levesona-Gowera, 2. księcia Sutherland, i lady Harriet Howard, córki 6. hrabiego Carlisle. George i Elizabeth mieli razem pięciu synów i siedem córek:

  • John George Edward Henry Douglas Sutherland Campbell (6 sierpnia 1845 – 2 maja 1914), 9. książę Argyll
  • kapitan Archibald Campbell (18 grudnia 1846 – 29 marca 1913), ożenił się z Janey Callander, miał dzieci
  • Walter Campbell (30 lipca 1848 – 2 maja 1889), ożenił się z Olivią Milns, miał dzieci
  • Edith Campbell (7 listopada 1849 – 6 lipca 1913), żona Henry'ego Percy, 7. księcia Northumberland, miała dzieci
  • Elisabeth Campbell (1850/1853 – 24 września 1896), żona podpułkownika Edward Clough-Taylora, miała dzieci
  • porucznik George Granville Campbell (25 grudnia 1850 – 21 kwietnia 1915), ożenił się z Sybil Alexander, miał dzieci
  • Colin Campbell (9 marca 1853 – 18 czerwca 1895)
  • Victoria Campbell (22 maja 1854 – 6 lipca 1910)
  • Evelyn Campbell (17 sierpnia 1855 – 22 marca 1940), żona Jamesa Baillie-Hamiltona, nie miała dzieci
  • Frances Campbell (22 lutego 1858 – 25 lutego 1931), żona pułkownika Eustace'a Balfoura, miała dzieci
  • Mary Emma Campbell (22 września 1859 – 22 marca 1947), żona Edwarda Glyna, miała dzieci
  • Constance Harriett Campbell (11 listopada 1864 – 9 lutego 1922), żona Charlesa Emmotta, nie miała dzieci

13 sierpnia 1881 r. w Danbury Palace w hrabstwie Essex poślubił Amelię Marię Claughton (12 kwietnia 1843 – 4 stycznia 1894), córkę Thomasa Claughtona i Julii Ward, córki 10. barona Ward of Birmingham. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

30 lipca 1895 r. w Ripon w hrabstwie Yorkshire poślubił Idę Erskine McNeill (zm. 24 grudnia 1925), córkę Archibalda McNeilla. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • The Reign of Law, Strahan, Londyn, 1867 London: Strahan. (5th Ed. in 1868).
  • Primeval Man: An Examination of some Recent Speculations, Routledge, Nowy Jork, 1869
  • The Eastern Question, Strahan, Londyn, 1879
  • The Unity of Nature, Putnam, Nowy Jork, 1884
  • Scotland As It Was and As It Is, 1887
  • The Unseen Foundations of Society. An Examination of the Fallacies and Failures of Economic Science Due to Neglected Elements, John Murray, Londyn, 1893
  • Autobiography and Memoirs, 1906

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
John Campbell, 7. książę Argyll
Coat of arms of the duke of Argyll.png Książę Argyll
1847–1900
Coat of arms of the duke of Argyll.png Następca
John Campbell, 9. książę Argyll