George Pearce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
George Pearce
Sir George Pearce.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1870
Mount Barker
Data i miejsce śmierci 24 czerwca 1952
Melbourne
Minister spraw zagranicznych Australii
Okres od 1934
do 1937
Przynależność polityczna Partia Zjednoczonej Australii
Poprzednik John Latham
Następca Billy Hughes
Odznaczenia
UK Royal Victorian Order ribbon.svg

George Foster Pearce (ur. 14 stycznia 1870 w Mount Barker, zm. 24 czerwca 1952 w Melbourne) – australijski polityk.

W czasie trwającej blisko pięćdziesiąt lat kariery zajmował szereg stanowisk rządowych, m.in. ministra spraw zagranicznych oraz czterokrotnie ministra obrony. Należą do niego dwa niepobite do dzisiaj rekordy w historii australijskiej polityki: nikt inny nie zasiadał przez tak długi czas w Senacie (37 lat) ani też nie spędził tyle czasu w gabinecie federalnym (łącznie 24 lata i siedem miesięcy, choć z przerwami).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie i młodość[edytuj | edytuj kod]

George Foster Pearce urodził się w Australii Południowej, w rodzinie o korzeniach kornwalijskich. Formalną edukację zakończył jako jedenastolatek. Początkowo pracował jako robotnik rolny, a następnie przyuczył się do zawodu stolarza. Podczas kryzysu gospodarczego, jakiego kolonie brytyjskie na kontynencie australijskim doświadczyły w pierwszej połowie lat 90. XIX wieku, stracił pracę i wyjechał za chlebem do Australii Zachodniej. Tam bardzo mocno zaangażował się w działalność związków zawodowych.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

W 1893 znalazł się w grupie założycieli Postępowej Ligi Politycznej, regionalnej organizacji politycznej z Australii Zachodniej, która z czasem włączyła się w struktury tworzonej właśnie Australijskiej Partii Pracy (ALP). Po powstaniu Związku Australijskiego, w 1901 wystartował w barwach ALP w pierwszych federalnych wyborach parlamentarnych i został jednym z senatorów reprezentujących Australię Zachodnią. Sprawował następnie swój mandat w federalnej izbie wyższej nieprzerwanie aż do 1938 roku. W 1908 po raz pierwszy wszedł do rządu jako minister obrony w pierwszym gabinecie Andrew Fishera. Opuścił to stanowisko w 1909, lecz w latach 1910–1913 pełnił je ponownie. We wrześniu 1914 po raz trzeci stanął na czele resortu obrony i pozostał na tym stanowisku aż do 1921 roku, odpowiadając za sprawy wojskowe przez cały czas trwania I wojny światowej. Gdy w 1915 Andrew Fisher opuścił fotel premiera i zarazem lidera ALP, a jego miejsce zajął Billy Hughes, Pearce został wiceliderem partii u jego boku. W listopadzie 1916 w szeregach ALP nastąpił rozłam, zaś Pearce znalazł się w grupie działaczy, która odeszła z partii wraz z premierem Hughesem. Środowisko to początkowo zorganizowało się w Narodowej Partii Pracy, a w lutym w 1917 połączyło się z dotychczasową Związkową Partią Liberalną, tworząc nowe ugrupowanie pod nazwą Nacjonalistyczna Partia Australii.

W 1921 Pearce został przeniesiony do resortu spraw wewnętrznych i terytoriów, którym kierował do 1926 roku. Następnie w latach 1926–1929 zasiadał w gabinecie jako wiceprzewodniczący Federalnej Rady Wykonawczej. W 1932 na australijskiej prawicy nastąpiły kolejne przekształcenia, w wyniku których rolę głównego ugrupowania po tej stronie sceny politycznej przejęła Partia Zjednoczonej Australii i Pearce także znalazł się w jej szeregach. W tym samym roku powrócił do rządu po trzyletniej przerwie, obejmując po raz czwarty w swej karierze stanowisko ministra obrony. W 1934 przeszedł do resortu spraw zagranicznych i jednocześnie został ministrem ds. terytoriów. W 1937 nie zdołał uzyskać w wyborach kolejnej reelekcji, przez co został zmuszony do przejścia na emeryturę.

Ostatnie lata życia spędził w Melbourne, gdzie zmarł w 1952 w wieku 82 lat. Jego ciało poddano kremacji, a następnie pochowano z najwyższymi honorami państwowymi. Tuż przed śmiercią cieszył się statusem ostatniego żyjącego członka Senatu Australii I kadencji.

Odznaczenia i upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

W 1927 został odznaczony Królewskim Królewskim Orderem Wiktoriańskim klasy Rycerz Komandor, co dało mu prawo do używania przed nazwiskiem tytułu Sir. Jego imieniem nazwane zostały m.in.: okręg wyborczy Pearce, RAAF Base Pearce (główna baza Royal Australian Air Force w stanie Australia Zachodnia), a także jedna z dzielnic Canberry.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]