Gmina Głowno (powiat brzeziński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dawnej gminy wiejskiej w pow. brzezińskim. Zobacz też: współczesna gmina wiejska w pow. zgierskim.
Głowno
gmina o nieuregulowanym statusie
1919-1925[1]
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo łódzkie (II RP)
Powiat brzeziński
Siedziba Głowno
Populacja (1921)
• liczba ludności

2422
Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad 1
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Głowno (do 1870 i od 1925 miasto Głowno) – dawna gmina o nieuregulowanym statusie istniejąca w latach 191?-1925 w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy była osada miejska Głowno.

Do 31 maja 1870[2] Głowno było miastem i stanowiło odrębną gminę miejską; po odebraniu Głownu praw miejskich i przekształceniu w osadę, miejscowość została włączona do gminy Bratoszewice (powiat brzeziński, gubernia piotrkowska)[3].

Podczas I wojny światowej władze zaborcze przywróciły Głownu samorząd miejski[4], lecz po przejściu pod zwierzchnictwo polskie miejscowość nie została zaliczona do miast[5]. Gmina stanowiła odtąd jednostkę o nieuregulowanym statusie[6][4], choć zaliczana była do gmin wiejskich; w 1921 roku liczyła 2422 mieszkańców i składała się z samego Głowna[7].

Jako gmina nie-miejska jednostka formalnie przestała funkcjonować 14 stycznia 1925 roku w związku z rozciągnięciem dekretu z dnia 4 lutego 1919 r. o samorządzie miejskim na Głowno i zaliczeniem Głowna do miast (gmin miejskich)[8].

Obecna gmina Głowno jest nowym tworem (od 1973) o zupełnie innych granicach i obszarze.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od 1919 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. łódzkiego.
  2. 19 maja 1870 według kalendarza juliańskiego
  3. Postanowienie z 20 marca (1 kwietnia) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, str. 123)
  4. a b Według publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom V - Województwo Białostockie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924 (str. VI)
  5. Dz.U. z 1919 r. nr 13, poz. 140
  6. W Polsce istniało po 1919 roku więcej takich jednostek. Część z nich w kolejnych latach podniesiono do rzędu miast (gmin miejskich): Biała Rawska (do 1925), Chodecz (do 1921), Głowno (do 1925), Golina (do 1921), Kłodawa (do 1925), Nowogród (do 1927), Proszowice (do 1923), Rajgród (do 1923), Rychwał (do 1921), Sejny (do 1923), Stryków (do 1923), Suraż (do 1923) i Ślesin (do 1921); natomiast część została włączona do gmin wiejskich: Burzenin, Jedwabne, Osięciny, Piotrków, Skulsk, Śniadowo (do 1923); lub utworzono z nich odrębne gminy wiejskie: Stopnica i Wizna (do 1923)
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom II - Województwo Łódzkie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1925
  8. Dz.U. z 1925 r. nr 2, poz. 21