Gościszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°9′40″N 15°27′6″E
- błąd 39 m
WD 51°9'40"N, 15°27'6"E, 51°8'N, 15°28'E
- błąd 39 m
Odległość 0 m
Gościszów
wieś
Ilustracja
Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Gościszowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat bolesławiecki
Gmina Nowogrodziec
Wysokość 220-250[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 1511[2]
Strefa numeracyjna 75
Kod pocztowy 59-730
Tablice rejestracyjne DBL
SIMC 0191520
Położenie na mapie gminy Nowogrodziec
Mapa konturowa gminy Nowogrodziec, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gościszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gościszów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Gościszów”
Położenie na mapie powiatu bolesławieckiego
Mapa konturowa powiatu bolesławieckiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Gościszów”
Ziemia51°09′40″N 15°27′06″E/51,161111 15,451667

Gościszów (niem. Giessmannsdorf[3]) – wieś w Polsce, na Śląsku, położona w województwie dolnośląskim, w powiecie bolesławieckim, w gminie Nowogrodziec.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gościszów to bardzo duża wieś łańcuchowa o długości około 6 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, w północno-zachodniej części Niecki Lwóweckiej, nad Gościszowskim Potokiem i Iwnicą, na wysokości około 220-250 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa jeleniogórskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[4]:

  • pierwotnie romański kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z XIII wieku, zbudowany z ciosów piaskowcowych, przebudowany w XVII w. W prezbiterium sklepienie gotyckie krzyżowo-żebrowe, w nawie renesansowe - kasetonowe. W absydzie romański fryz i kolumny. Wczesnogotycki portal, zworniki i wsporniki. Gotyckie sakramentarium i fragment polichromii, renesansowy ołtarz główny i ambona z ok. 1600, chrzcielnica z 1575. Na łuku tęczowym polichromia Ukrzyżowanie z 1503. Na murze manierystyczne nagrobki K.Warnsdorfa z ok. 1631 i jego żony Heleny[5],
  • zespół zamkowy:
  • dom nr 200 z XVIII/XIX wieku.

Inne zabytki:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie (A-Ł). Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 222-230. ISBN 83-85773-60-6.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
  4. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 4. [dostęp 2 września 2012].
  5. Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas, Dolny Śląsk - przewodnik, Warszawa: Wyd. Sport i Turystyka, 1977, s. 346.
  6. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 115

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]