Granat RGD-33

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
RGD-33
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR

Przeznaczenie

granat uniwersalny

Lata produkcji

1933–1942

Dane techniczne
Długość

191 mm

Średnica

52 mm (z koszulką)

Masa

771 g (z koszulką odłamkowa)
270 g (koszulka odłamkowa)

Materiał wybuchowy

trotyl, 80 g

Typ zapalnika

czasowy, 3,5-4 s

Zasięg rzutu

35-40 m

Promień rażenia

10 m
15 m (z koszulką)

RGD-33 – radziecki granat ręczny skonstruowany w okresie międzywojennym. Produkowany do 1940. Konstrukcja skomplikowana i droga w produkcji. Po 1942 wypierana przez RG-42, ale używana jeszcze w okresie wojny wietnamskiej. Główne zapasy granatów RGD-33 zużyły się w początkowym okresie wojny niemiecko-sowieckiej, jednak pewna ich liczba pozostała na uzbrojeniu wojsk na Dalekim Wschodzie, a następnie wykorzystano je latem 1945 podczas wojny z Japonią[1] . Posiada mechaniczny zapalnik wewnątrz trzonka. Zapalnik pirotechniczny (spłonka zapalająca, opóźniacz, spłonka detonująca) wkładany był w głowicę od góry po odsunięciu klapki zamykającej. Odbezpieczany poprzez przesunięcie zatrzasku bezpiecznika, odciągnięcie i puszczenie trzonka, w którym iglica na sprężynie odpalała spłonkę zapalnika wkładanego od góry w głowicę.

RGD-33

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Кашевский В. А, Ручная наступательно-оборонительная граната РГД-33 // Пехотное оружие Второй мировой войны., 2004.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]