Granat RGO-88

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ręczny granat obronny wz. 88
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Zakłady Metalowe Dezamet
Przeznaczenie granat obronny
Dane techniczne
Wysokość 114 mm
Średnica 57 mm
Masa 485 g (uzbrojony)[1]
Materiał wybuchowy 60 g
Typ zapalnika UZRG
Opóźnienie 3,2 - 4 s
Zasięg rzutu 30 m
Promień rażenia 5m[1]
Liczba odłamków ~1150 o średniej masie 0,25 g

RGO-88polski granat obronny produkowany przez Zakłady Metalowe Dezamet w Nowej Dębie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat osiemdziesiątych rozpoczęto w Polsce prace nad nowym granatem obronnym - następcą granatu F-1. Nowy granat miał mieć przy podobnej masie znacznie większą skuteczność. Cel ten osiągnięto poprzez wyposażenie go w korpus wykonany z tworzywa sztucznego. Wewnątrz korpusu zatopiono stalowe kulki stanowiące elementy rażące. W porównaniu z granatem F-1 udało się osiągnąć trzykrotnie większą skuteczność w polu rażenia przy mniejszej masie.

Dużą zaletą związaną z użyciem prefabrykowanych elementów rażących jest zapewnienie całkowitego bezpieczeństwa rzucającemu (zasięg rażenia jest mniejszy niż zasięg rzutu).

Granat RGO jest produkowany przez Zakłady Metalowe Dezamet w Nowej Dębie[2] i znajduje się na uzbrojeniu Wojska Polskiego.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Granat RGO jest granatem obronnym. Głównym elementem jest korpus (wykonany z tworzywa sztucznego) z wtopionymi kulkami stalowymi. Wewnątrz korpusu znajduje się materiał wybuchowy (heksogen). Korpus od zewnątrz jest osłonięty płaszczem z cienkiej blachy. W górnej części korpusu znajduje się gniazdo zapalnika UZGR lub UZRGM.

Granaty pakowane są w skrzynki po 20 sztuk w skrzynce o wymiarach 517 x 305 x 150 i masie 16 kg, a zapalniki do nich po 10 sztuk w pudełkach metalowych, hermetycznie zamkniętych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Gwóźdź, Zabójcze "pigułki", Komandos 11/96. ISSN 0867-8669