Granat RGZ-89

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ręczny granat zaczepny wz. 89
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Zakłady Metalowe Dezamet
Przeznaczenie granat zaczepny
Data konstrukcji 1987 - 1992
Lata produkcji 1995 - do chwili obecnej
Dane techniczne
Wysokość 98 mm (nieuzbrojony)
115 mm (z zapalnikiem UZRG)
129 mm (z zapalnikiem UZRGM)
Średnica 58 mm
Masa 370 g (uzbrojony)
Materiał wybuchowy 106 g
Typ zapalnika UZRG lub UZRGM
Opóźnienie 2,8 - 3,2 s
Zasięg rzutu 25 - 30 m
Promień rażenia 5 m
Liczba odłamków ~700 o średniej masie 0,13 g
Użytkownicy
Polska

Ręczny Granat Zaczepny wz. 89 (RGZ-89)polski granat zaczepny produkowany przez Zakłady Metalowe Dezamet w Nowej Dębie.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W 1987 roku w Katedrze Konstrukcji i Eksploatacji Uzbrojenia Klasycznego (obecnie Instytut Techniki Uzbrojenia) Wojskowej Akademii Technicznej rozpoczęto prace nad nowym granatem który miał zastąpić granaty RG-42. Nowy granat miał być skuteczniejszy a przy tym łatwiejszy i tańszy w produkcji (granat RG-42 wywodził się z czasów drugiej wojny światowej i charakteryzował się skomplikowaną technologią produkcji). Wymagano także aby odłamki nowego granatu przy wysokiej skuteczności rażenia celu nie zagrażały rzucającemu żołnierzowi.

Prace rozpoczęły się w 1989 r. Zespół konstrukcyjny tworzyli S. Ciepielski, S. Derecki, Z. Jopek, S. Majewski, J. Szymański i E. Włodarczyk.

Wstępne teoretyczne obliczenia zostały przeprowadzone w ramach pracy magisterskiej przez podporucznika Jacka Walczewskiego (którego promotorem był pułkownik dr inż Sylwester Majewski, członek zespołu konstrukcyjnego)[1].

Konstruktorzy po przebadaniu kilku wersji granatu zdecydowali się na granat z korpusem z tworzywa sztucznego z wkładką odłamkową w postaci spiralnego drutu duraluminiowego. Prace konstrukcyjne zakończono w 1992 roku. W 1995 roku produkcję granatu rozpoczęły Zakłady Metalowe Dezamet w Nowej Dębie[2].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Granat RGZ-89 jest granatem zaczepnym. Głównym elementem jest korpus (wykonany z tworzywa sztucznego) zawierający wkładkę odłamkową mającą postać spiralnie zwiniętego drutu o przekroju prostokątnym (nacięcia po wewnętrznej stronie spirali wymuszają fragmentację wkładki). Wewnątrz korpusu znajduje się materiał wybuchowy (heksogen). Korpus od dołu jest zamknięty denkiem. Korpus jest od zewnątrz karbowany. W górnej części korpusu znajduje się gniazdo zapalnika UZRG lub UZRGM.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Walczewski, Projekt ręcznego granatu zaczepnego, Praca dyplomowa, Wojskowa Akademia Techniczna, Wydział Elektromechaniczny, Warszawa 1990
  2. Oferta zakładów Dezamet

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]