Guillermo García-López

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Guillermo García López)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guillermo García-López
Guillermo García-López
Guillermo García-López, Wimbledon 2015
Państwo  Hiszpania
Miejsce zamieszkania Villena
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1983
La Roda
Wzrost 187 cm
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2002
Zakończenie kariery aktywny
Trener Juan Manuel Esparcia Clemente
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 5
Najwyżej w rankingu 23 (21 lutego 2011)
Australian Open 4R (2015)
Roland Garros 4R (2014)
Wimbledon 3R (2008)
US Open 3R (2015)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 46 (12 września 2016)
Australian Open 3R (2014)
Roland Garros 3R (2015)
Wimbledon 2R (2009, 2015)
US Open F (2016)
Strona internetowa
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska śródziemnomorskie
Złoto
Almería 2005 gra podwójna
Srebro
Almería 2005 gra pojedyncza

Guillermo García-López (ur. 4 czerwca 1983 w La Rodzie) – hiszpański tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj]

Karierę zawodową rozpoczął w 2002 roku.

Wygrywał turnieje z serii ATP Challenger Tour, jak i ITF Men's Circuit. W rozgrywkach ATP World Tour wygrał 5 turniejów w grze pojedynczej – w Kitzbühel w sezonie 2009, w Bangkoku rok później, w Casablance w sezonie 2014, jak również w Zagrzebiu i Bukareszcie w 2015 roku. Prócz tego osiągnął 4 finały.

W grze podwójnej García-López odniósł 3 zwycięstwa rangi ATP World Tour oraz 6 razy był finalistą. Wśród finałów z udziałem Hiszpana jest US Open gdzie startował z Pablem Carreño-Bustą.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 23. miejscu (21 lutego 2011), natomiast w zestawieniu deblistów zajmował 46. pozycję (12 września 2016).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (5–4)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 24 maja 2009 Kitzbühel Ceglana Francja Julien Benneteau 3:6, 7:6(1), 6:3
Finalista 1. 19 czerwca 2010 Eastbourne Trawiasta Francja Michaël Llodra 5:7, 2:6
Zwycięzca 2. 3 października 2010 Bangkok Twarda (hala) Finlandia Jarkko Nieminen 6:4, 3:6, 6:4
Finalista 2. 28 kwietnia 2013 Bukareszt Ceglana Czechy Lukáš Rosol 3:6, 2:6
Finalista 3. 22 września 2013 Petersburg Twarda (hala) Łotwa Ernests Gulbis 6:3, 4:6, 0:6
Zwycięzca 3. 13 kwietnia 2014 Casablanca Ceglana Hiszpania Marcel Granollers 5:7, 6:4, 6:3
Zwycięzca 4. 8 lutego 2015 Zagrzeb Twarda (hala) Włochy Andreas Seppi 7:6(4), 6:3
Zwycięzca 5. 26 kwietnia 2015 Bukareszt Ceglana Czechy Jiří Veselý 7:6(5), 7:6(11)
Finalista 4. 5 października 2015 Shenzhen Twarda Czechy Tomáš Berdych 3:6, 6:7(7)

Gra podwójna (3–6)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 30 lipca 2006 Umag Ceglana Hiszpania Albert Portas Czechy Jaroslav Levinský
Czechy David Škoch
4:6, 4:6
Finalista 2. 22 lipca 2007 Stuttgart Ceglana Hiszpania Fernando Verdasco Czechy František Čermák
Czechy Leoš Friedl
4:6, 4:6
Finalista 3. 4 października 2009 Bangkok Twarda (hala) Niemcy Mischa Zverev Stany Zjednoczone Eric Butorac
Stany Zjednoczone Rajeev Ram
6:7(4), 3:6
Zwycięzca 1. 9 stycznia 2010 Ad-Dauha Twarda Hiszpania Albert Montañés Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
6:4, 7:5
Finalista 4. 28 lipca 2013 Gstaad Ceglana Hiszpania Pablo Andújar Wielka Brytania Jamie Murray
Australia John Peers
3:6, 4:6
Zwycięzca 2. 2 marca 2014 São Paulo Ceglana (hala) Austria Philipp Oswald Kolumbia Juan Sebastián Cabal
Kolumbia Robert Farah
5:7, 6:4, 15–13
Finalista 5. 13 lipca 2014 Stuttgart Ceglana Austria Philipp Oswald Polska Mateusz Kowalczyk
Nowa Zelandia Artem Sitak
6:2, 1:6, 7–10
Zwycięzca 3. 27 sierpnia 2016 Winston-Salem Twarda Finlandia Henri Kontinen Niemcy Andre Begemann
Indie Leander Paes
4:6, 7:6(6), 10–8
Finalista 6. 10 września 2016 US Open Twarda Hiszpania Pablo Carreño-Busta Wielka Brytania Jamie Murray
Brazylia Bruno Soares
2:6, 3:6

Bibliografia[edytuj]