Eric Butorac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eric Butorac
Eric Butorac
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Cambridge
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1981
Rochester
Wzrost 190 cm
Masa ciała 82 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery wrzesień 2016
Trener Ryan Dussault
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 935 (16 stycznia 2006)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 17 (29 sierpnia 2011)
Australian Open F (2014)
Roland Garros 3R (2016)
Wimbledon 3R (2007, 2014)
US Open QF (2014)

Eric Butorac (ur. 22 maja 1981 w Rochester) – amerykański tenisista specjalizujący się w grze podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj]

Zawodową grę rozpoczął w 2003 roku. We wrześniu 2016 roku, po przegranym meczu 1 rundy gry podwójnej US Open, zakończył zawodowe występy w tenisie[1].

W grze pojedynczej Amerykanin nie osiągnął większych wyników. Najwyżej w rankingu był na 935. miejscu w połowie stycznia 2006 roku.

W grze podwójnej Butorac wygrał 18 turniejów rangi ATP World Tour, począwszy od lutego 2007 roku, kiedy to wspólnie z Jamiem Murrayem wygrali zmagania o mistrzostwo w San José, a kończąc na zwycięstwie w Walencji w listopadzie 2015 roku. Partnerem deblowym Amerykanina był wówczas Scott Lipsky. Ponadto Butorac 11–krotnie dochodził do finałów zawodów ATP World Tour, w których został pokonany. Najwyżej w zestawieniu deblistów był na 17. pozycji w sierpniu 2011 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra podwójna (18–11)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 30 lipca 2006 Los Angeles Twarda Wielka Brytania Jamie Murray Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
2:6, 4:6
Zwycięzca 1. 18 lutego 2007 San José Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Południowa Afryka Chris Haggard
Niemcy Rainer Schüttler
7:5, 7:6(6)
Zwycięzca 2. 25 lutego 2007 Memphis Twarda (hala) Wielka Brytania Jamie Murray Austria Julian Knowle
Austria Jürgen Melzer
7:5, 6:3
Zwycięzca 3. 23 czerwca 2007 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Jamie Murray Wielka Brytania Joshua Goodall
Wielka Brytania Ross Hutchins
4:6, 6:3, 10–5
Zwycięzca 4. 11 sierpnia 2008 Los Angeles Twarda Indie Rohan Bopanna Stany Zjednoczone Travis Parrott
Serbia Dušan Vemić
7:6(5), 7:6(5)
Zwycięzca 5. 11 stycznia 2009 Ćennaj Twarda Stany Zjednoczone Rajeev Ram Szwajcaria Jean-Claude Scherrer
Szwajcaria Stanislas Wawrinka
6:3, 6:4
Zwycięzca 6. 10 maja 2009 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Czechy Martin Damm
Szwecja Robert Lindstedt
6:3, 6:2
Zwycięzca 7. 4 października 2009 Bangkok Twarda (hala) Stany Zjednoczone Rajeev Ram Hiszpania Guillermo García-López
Niemcy Mischa Zverev
7:6(4), 6:3
Finalista 2. 9 maja 2010 Monachium Ceglana Niemcy Michael Kohlmann Austria Oliver Marach
Hiszpania Santiago Ventura
7:5, 3:6, 14–16
Finalista 3. 1 sierpnia 2010 Los Angeles Twarda Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
7:6(6), 2:6, 7–10
Zwycięzca 8. 10 października 2010 Tokio Twarda Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Włochy Andreas Seppi
Rosja Dmitrij Tursunow
6:3, 6:2
Zwycięzca 9. 24 października 2010 Sztokholm Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Szwecja Johan Brunström
Finlandia Jarkko Nieminen
6:4, 7:6(4)
Finalista 4. 20 lutego 2011 Memphis Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Białoruś Maks Mirny
Kanada Daniel Nestor
2:6, 7:6(6), 3–10
Zwycięzca 10. 1 maja 2011 Estoril Ceglana Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Hiszpania Marc López
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
Zwycięzca 11. 21 maja 2011 Nicea Ceglana Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Meksyk Santiago González
Hiszpania David Marrero
6:3, 6:4
Zwycięzca 12. 2 października 2011 Kuala Lumpur Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Czechy František Čermák
Słowacja Filip Polášek
6:1, 6:3
Finalista 5. 6 listopada 2011 Walencja Twarda (hala) Curaçao (terytorium) Jean-Julien Rojer Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
4:6, 6:7(9)
Zwycięzca 13. 19 lutego 2012 São Paulo Ceglana (hala) Brazylia Bruno Soares Słowacja Michal Mertiňák
Brazylia André Sá
3:6, 6:4, 10–8
Finalista 6. 30 września 2012 Bangkok Twarda (hala) Australia Paul Hanley Chińskie Tajpej Lu Yen-hsun
Tajlandia Danai Udomchoke
3:6, 4:6
Finalista 7. 6 stycznia 2013 Brisbane Twarda Australia Paul Hanley Brazylia Marcelo Melo
Hiszpania Tommy Robredo
6:4, 1:6, 5–10
Finalista 8. 5 maja 2013 Monachium Ceglana Cypr Markos Pagdatis Finlandia Jarkko Nieminen
Rosja Dmitrij Tursunow
1:6, 4:6
Zwycięzca 14. 29 września 2013 Kuala Lumpur Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Urugwaj Pablo Cuevas
Argentyna Horacio Zeballos
6:2, 6:4
Finalista 9. 25 stycznia 2014 Australian Open, Melbourne Twarda Południowa Afryka Raven Klaasen Polska Łukasz Kubot
Szwecja Robert Lindstedt
3:6, 3:6
Zwycięzca 15. 16 lutego 2014 Memphis Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:4
Zwycięzca 16. 19 października 2014 Sztokholm Twarda (hala) Południowa Afryka Raven Klaasen Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Jack Sock
6:4, 6:3
Finalista 10. 29 sierpnia 2015 Winston-Salem Twarda Stany Zjednoczone Scott Lipsky Wielka Brytania Dominic Inglot
Szwecja Robert Lindstedt
2:6, 4:6
Zwycięzca 17. 1 listopada 2015 Walencja Twarda (hala) Stany Zjednoczone Scott Lipsky Hiszpania Feliciano López
Białoruś Maks Mirny
7:6(4), 6:3
Finalista 11. 16 stycznia 2016 Auckland Twarda Stany Zjednoczone Scott Lipsky Chorwacja Mate Pavić
Nowa Zelandia Michael Venus
5:7, 4:6
Zwycięzca 18. 1 maja 2016 Estoril Ceglana Stany Zjednoczone Scott Lipsky Polska Łukasz Kubot
Polska Marcin Matkowski
6:4, 3:6, 10–8

Przypisy

  1. Josh Meiseles: Butorac Bids Farewell At US Open (ang.). atpworldtour.com, 1 września 2016. [dostęp 22 grudnia 2016].

Bibliografia[edytuj]