Han Jingdi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Han Qianshaodi
Imię chińskie osobiste
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin Qi
Imię chińskie świątynne
Pismo tradycyjne 漢景帝
Hanyu pinyin Han Jingdi
Nazwisko rodowe chińskie
Pismo tradycyjne
Hanyu pinyin Liu
cesarz Qianshao z dynastii Han
Cesarz Chin
Okres panowania od 157 p.n.e.
do 141 p.n.e.
Era panowania Qíanyuán 前元 (156 – 150 p.n.e.)
Zhōngyúan 中元 (149 – 144 p.n.e.)
Hòuyúan 後元 (143 – 141 p.n.e.)
Poprzednik Han Wendi
Następca Han Wudi
Dane biograficzne
Dynastia Han
Data urodzenia 188 p.n.e.
Data śmierci 141 p.n.e.
Miejsce spoczynku mauzoleum Yangling, k. Xi’anu
Ojciec Han Wendi
Matka cesarzowa Dou
Żona Bo
Konkubina Li, Cheng, Jia, Tang, Wang
Dzieci Liu Rong (劉榮)
Liu De (劉德)
Liu E (劉閼)
Liu Yu (劉餘)
Liu Fei (劉非)
Liu Pengzu (劉彭祖)
Liu Fa (劉發)
Liu Duan (劉端)
Liu Sheng (劉勝)
Liu Che (劉徹)
Liu Yue (劉越)
Liu Ji (劉寄)
Liu Cheng (劉乘)
Liu Shun (劉舜)
Księżniczka Yangxin (陽信長公主)
Księżniczka Nangong (南宮公主)
Księżniczka Longlü (隆慮公主)

Han Jingdi (漢景帝, ur. 188, zm. 141 p.n.e.) – cesarz Chin dynastii Han. Syn cesarza Wen Di i cesarzowej Dou.

Kontynuował politykę wewnętrzną swego ojca polegającą na łagodzeniu prawa: zmniejszył liczbę biczów wymierzanych skazańcom i kontynuował pomoc państwa dla najbiedniejszych.

Okres jego panowania i jego ojca jest określany jako panowanie Wena i Jinga i uznawany za jeden ze złotych okresów w historii Chin. Jednakże podczas panowanie Jingdi pojawiły się pierwsze zwiastuny nadejścia bardziej niespokojnych czasów – wybuchło "powstanie siedmiu królestw" jako protest książąt przed postępującą centralizacją państwa. Powstanie zostało stłumione dzięki geniuszowi militarnemu generała Zhou Yafu, który następnie w wyniku intryg został aresztowany przez cesarza i popełnił samobójstwo w więzieniu. Incydent ten stanowi ciemną kartę w życiu cesarza Jingdi.

Jego konkubinami były: Li (zm. 150 p.n.e.), matka książąt Rong, De i E; Cheng, matka książąt Yu, Fei i Duan; Jia, matka książąt Pengzu and Sheng; Tang, matka księcia Fa; Wang, matka książąt Yue, Ji, Cheng i Shun.

Dzieci:

  • Liu Rong (劉榮), następca tronu (tytuł nadany 153 p.n.e., odebrany 150 p.n.e.), późniejszy książę Min z Linjiang (tytuł nadany 150 p.n.e.), popełnił samobójstwo w 148 p.n.e.),
  • Liu De (劉德), książę Xian z Hejian (tytuł nadany 155 p.n.e., zmarł w 130 p.n.e.),
  • Liu E (劉閼), książę Ai z Linjiang (tytuł nadany 155 p.n.e., zmarł w 153 p.n.e.),
  • Liu Yu (劉餘), książę Huaiyang (tytuł nadany 155 p.n.e.), późniejszy książę Gong Lu (tytuł nadany 154 p.n.e., zmarł w 127 p.n.e.),
  • Liu Fei (劉非), książę Runan (tytuł nadany 155 p.n.e.), późniejszy książę Yi Jiangdu (tytuł nadany 154 p.n.e., zmarł w 127 p.n.e.),
  • Liu Pengzu (劉彭祖), książę Guangchuan (tytuł nadany 155 p.n.e.), późniejszy książę Jingxu Zhao (tytuł nadany 152 p.n.e., zmarł w 92 p.n.e.),
  • Liu Fa (劉發), książę Ding Changsha (tytuł nadany 155 p.n.e., zmarł w 128 p.n.e.),
  • Liu Duan (劉端), książę Yu Jiaoxi (tytuł nadany 154 p.n.e., zmarł w 108 p.n.e.),
  • Liu Sheng (劉勝), książę Jing Zhongshan (tytuł nadany 154 p.n.e., zmarł w 114 p.n.e.),
  • Liu Che (劉徹) książę Jiaodong (tytuł nadany 153 p.n.e.), następca tronu (tytuł nadany 150 p.n.e.), późniejszy cesarz Han Wudi,
  • Liu Yue (劉越), książę Hui Guangchuan (tytuł nadany 148 p.n.e., zmarł w 136 p.n.e.),
  • Liu Ji (劉寄), książę Kang Jiaodong (tytuł nadany 148 p.n.e., zmarł w 120 p.n.e.),
  • Liu Cheng (劉乘), książę Ai Qinghe (tytuł nadany 148 p.n.e. zmarł w 136 p.n.e.),
  • Liu Shun (劉舜), książę Xian of Changshan (tytuł nadany 145 p.n.e., zmarł w 114 p.n.e.),
  • Księżniczka Yangxin (陽信長公主), po raz pierwszy wyszła za Kao Shi markiza Pingyang; ich syn Kao Xiang, przejął tytuł ojca. Po raz drugi wyszła za generała Wei Qing markiza Changping od śmierci nazywana markizą Pingyang (平陽公主),
  • Księżniczka Nangong (南宮公主),
  • Księżniczka Longlü (隆慮公主).

Następcą Jingdi został jego syn książę Che.


Poprzednik
Wen Di
Cesarz Chin
156 p.n.e.141 p.n.e.
Następca
Wudi