Harmony (ISS)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Harmony
Node 2 - STS-134.jpg
Inne nazwy Node 2
Zaangażowani Włochy Thales Alenia Space
Unia Europejska ESA
Stany Zjednoczone NASA
Rakieta nośna Discovery (STS-120)
Miejsce startu Centrum Kosmiczne im. Johna F. Kennedy'ego, USA
Opis
Komponent stacji ISS
Typ elementu łącznik
Konstrukcja bazowa Unity
Czas trwania misji
Start 23 października 2007 (15:38 GMT)
Dokowanie 26 października 2007
Wymiary
Długość 7,4 m
Średnica 4,4 m
Masa całkowita 14 288 kg
Pojemność hermetyzowana 75,5 m3
Node 2 podczas montażu (NASA)
Wnętrze modułu Harmony

Harmony (Node 2) – jeden z trzech modułów spełniających funkcję korytarzy łączących ze sobą inne, laboratoryjne moduły Międzynarodowej Stacji Kosmicznej[1].

Node 2 skonstruowany przez Europejską Agencję Kosmiczną dla NASA, stanowi rozgałęźnik pomiędzy trzema modułami: amerykańskim Destiny, europejskim Columbusem i japońskim Kibō.

Ma kształt walca z sześcioma węzłami połączeniowymi[1]. W stosunku do bliźniaczego Node 1 (Unity) jest niewiele dłuższy, jednocześnie ma taką samą średnicę[1]. Harmony posiada na pokładzie regały zawierające instrumenty odpowiedzialne za przetwarzanie energii elektrycznej i przesyłanie jej do modułów JEM "Kibō" i Columbus[1].

Harmony został umieszczony na orbicie w październiku roku 2007 w ramach misji STS-120 wahadłowca Discovery (misja montażowa 10A). Podczas misji, poprzez jeden ze swych węzłów horyzontalnych, Harmony przyłączony został tymczasowo do modułu Unity[2]. 14 listopada 2007 moduł został przemieszczony i podłączony do laboratorium Destiny[2]. Z kolei do drugiego głównego węzła horyzontalnego podłączony został PMA-2 (Pressurized Mating Adapter 2). Do pozostałych dwóch horyzontalnych portów dołączone są japońskie laboratorium JEM Kibō oraz europejskie laboratorium Columbus. Do górnego węzła miał być przyłączony anulowany moduł CAM[1], w 2015 przyłączono do niego adapter cumowniczy PMA-3. Dolny węzeł używany jest jako wejście do kontenerów MPLM (do 2011 ze względu na wycofanie promów kosmicznych), pojazdów HTV Kounotori, jest również miejscem dokowania statków Cygnus i Dragon.

Na podstawie porozumienia pomiędzy NASA i ESA, Node 2 zbudowała włoska spółka Alenia Spazio (obecnie Thales Alenia Space), w swoim ośrodku w Turynie.

Dane techniczne[2][edytuj | edytuj kod]

  • Długość: 7,067 m
  • Średnica: 4,216 m
  • Masa startowa: 14 500 kg
  • Masa na orbicie: 14 787 kg

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Moduły stacji (pol.). W: International Space Station [on-line]. [dostęp 2014-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-02-16)].
  2. a b c Node-2 (ang.). W: International Space Station ESA-HSO-COU-005 [on-line]. ESA. [dostęp 2014-06-26].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]