Ibn al-Hajsam

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Abu Ali Hasan Ibn al-Hajsam, Alhazen, Ibn al-Hajtam (ur. 965, zm. 1038) – arabski fizyk i matematyk. Urodził się w Al-Basrze w Mezopotamii ale naukową pracę prowadził pod mecenatem Fatymidów w Egipcie.

Wkład do optyki[edytuj | edytuj kod]

Zajmował się teorią światła, załamywaniem i rozszczepianiem się promieni słonecznych. Opracował matematyczne podstawy optyki. Jego najważniejsze dzieło to Al-Manzir (Optyka). Najważniejsze osiągnięcia:

  • Wytłumaczył proces widzenia, stwierdzając, że widziane przedmioty świecą lub odbijają promienie światła z innego źródła.
  • Wyjaśnił zjawiska brzasku i zmierzchu jako efekt załamania światła słonecznego w atmosferze, gdy Słońce jest mniej niż 19° pod horyzontem.
  • Z badań refrakcji wywnioskował, że atmosfera Ziemi ma skończoną wysokość i oszacował ją na 15 km.
  • Jako pierwszy opisał konstrukcję ciemni optycznej.

Wkład do matematyki[edytuj | edytuj kod]

Badał również problemy geometrii oraz teorii liczb.

Z jego prac korzystali m.in. polski uczony Witelon oraz niemiecki matematyk i fizyk Johannes Kepler.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]