Indura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Indura
Індура
Ilustracja
Kościół Św. Trójcy
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Hrodna Voblasts.svg grodzieński
Rejon Coat of arms of Hrodna.svg grodzieński
Wysokość 139 m n.p.m.
Nr kierunkowy +375 15(2)
Kod pocztowy 231712
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu grodzieńskiego
Indura
Indura
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Indura
Indura
Ziemia53°27′37″N 23°53′00″E/53,460278 23,883333
Portal Portal Białoruś

Indura (biał. Індура) – wieś (agromiasteczko) na Białorusi, w rejonie grodzieńskim obwodu grodzieńskiego, ok. 25 km na południe od Grodna. Siedziba sielsowietu.

Dawne miasteczko w powiecie grodzieńskim. Siedziba rzymskokatolickiej parafii Trójcy Przenajświętszej w Indurze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto magnackie położone było w końcu XVIII wieku w powiecie grodzieńskim województwa trockiego[1]. Indura została wyzwolona po dwumiesięcznej bolszewickiej okupacji 24 września 1920 r. przez polskie oddziały II Brygady 21 Dywizji Piechoty Górskiej gen. Andrzeja Galicy. Walki trwały od godziny 8. rano w ciągu całego dnia z uwagi na zacięty opór bolszewików. Według Tadeusza Kutrzeby Indura przechodziła z rąk do rąk w ciągu dnia kilka razy. Udało się na stale opanować miasteczko dopiero o godz. 22., po czym brygada po krótkim odpoczynku ruszyła w kierunku Niemna do Komotowa. Prowadząc natarcie ze strony Odelska na Indurę oddziały 21. Dywizji Górskiej stoczyły zacięte walki z cofającymi się oddziałami bolszewickimi pod Żarnówką Małą i Wielką. Według Janusza Odziemkowskiego w walkach o Indurę Dywizja Górska straciła około 200 żołnierzy. Miejsce spoczynku żołnierzy polskich poległych w tych walkach nie jest znane.

Za II Rzeczypospolitej siedziba wiejskiej gminy Indura.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • cerkiew św. Aleksandra Newskiego, 1881
  • kościół katolicki pw. Św. Trójcy z 1815 r.
  • mogiła 8 żołnierzy Wojska Polskiego z 1920 roku na cmentarzu parafialnym – po lewej stronie głównej alei bliżej muru
  • cmentarz żydowski
  • synagoga, XVIII/XIX wiek

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Вялiкi гicтарычны атлас Беларусi Т.2, Mińsk 2013, s. 97.