Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu 1951
Wygląd
| |||
| Dyscyplina | |||
|---|---|---|---|
| Organizator | |||
| Szczegóły turnieju | |||
| Zamknięcie (finał) | |||
| Liczba zawodników |
16 (w finale światowym) | ||
Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu 1951 – cykl turniejów żużlowych mających wyłonić najlepszych żużlowców na świecie. Tytuł wywalczył Australijczyk Jack Young.
Po raz pierwszy w eliminacjach uczestniczyli reprezentanci ze Szwecji, RPA i Szkocji.
Runda mistrzowska
[edytuj | edytuj kod]Rozgrywano 8 eliminacji na torach brytyjskich.
Awans: 16+2 do finału światowego.
Finał światowy
[edytuj | edytuj kod]- 20 września 1951 r. (czwartek),
Londyn – Stadion Wembley
| Msc. | Zawodnik | Kraj | Pkt | ||
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Jack Young | 12+3 | (2,2,3,3,2) +3 | ||
| 2 | Split Waterman | 12+2 | (1,3,3,2,3) +2 | ||
| 3 | Jack Biggs | 12+1 | (3,3,3,3,0) +1 | ||
| 4 | Ronnie Moore | 11 | (2,2,2,2,3) | ||
| 5 | Jack Parker | 10 | (0,1,3,3,3) | ||
| 6 | Louis Lawson | 10 | (2,0,2,3,3) | ||
| 7 | Eddie Rigg | 8 | (3,3,1,1,0) | ||
| 8 | Bob Leverenz | 7 | (3,2,1,0,1) | ||
| 9 | Freddie Williams | 7 | (3,1,0,2,1) | ||
| 10 | Aub Lawson | 7 | (1,2,2,0,2) | ||
| 11 | Jeff Lloyd | 6 | (1,3,1,0,1) | ||
| 12 | Eric Williams | 6 | (0,1,1,2,2) | ||
| 13 | Cyril Brine | 3 | (1,d,2,0,0) | ||
| 14 | Norman Parker | 3 | (0,1,1,1,0) | ||
| 15 | Ernie Roccio | 2 | (2,0,0,0,-) | ||
| 16 | Alan Hunt | 2 | (u,u,0,1,1) | ||
| rez. Dick Bradley | 2 | (2) | |||
| rez. Geoff Mardon | ns |